Orator

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

illam autem concinnitatem, quae verborum conlocationem inluminat eis luminibus quae Graeci quasi aliquos gestus orationis sxh/mata appellant, quod idem verbum ab eis etiam in sententiarum ornamenta transfertur, adhibet[*](adhibet L: adhibebit Bake ) hic quidem[*](hic quidem vulg.: quidem hic L ) subtilis, quem nisi quod solum ceteroqui[*](ceteroqui Heerdegen: ceteroquin codd. dett.: ceteroque L ) recte quidam vocant Atticum, sed paulo parcius; nam sic ut[*](sicut vulg.: si ut L ) in epularum apparatu a [*](a add. codd. dett. ) magnificentia recedens non se parcum solum sed etiam elegantem videri volet, et eliget[*](et eliget Bake: eliget L: eligetque Lambinus ) quibus utatur;

sunt enim pleraque apta[*](apta Lambinus: aptae L ) huius ipsius oratoris de quo loquor parsimoniae. Nam illa de quibus ante dixi huic acuto fugienda sunt: paria paribus relata et similiter conclusa eodemque pacto cadentia et immutatione litterae quasi[*](quasi secl. Lambinus: post quoddam transtulit Schütz ) quaesitae venustates, ne elaborata concinnitas et quoddam aucupium delectationis manifesto deprehensum appareat;

p.2027