Orator
Cicero, Marcus Tullius
Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
in omnibusque rebus videndum est quatenus; etsi enim suus cuique modus est, tamen magis offendit nimium quam parum; in quo Apelles pictores quoque eos peccare dicebat qui non sentirent quid esset satis. Magnus est locus[*](est locus codd. dett.: esset l. L ) hic, Brute, quod te non fugit, et magnum volumen aliud desiderat; sed ad id quod agitur illud satis Cum hoc decere—quod semper usurpamus in omnibus dictis et factis, minimis et maximis—cum hoc, inquam[*](inquam L: uspiam Madvig ), decere dicimus[*](dicimus L: dicamus Ernesti ), illud non decere, et id[*](dicimus... et id secl. Lambinus ) usquequaque quantum sit appareat in alioque ponatur aliudque totum sit, utrum decere an oportere dicas;—oportere enim perfectionem declarat offici,
quo et semper utendum est et omnibus, decere quasi aptum esse consentaneumque tempori et personae; quod cum in factis saepissime tum in dictis valet, in vultu denique et gestu et incessu, contraque item dedecere; quod si poeta fugit ut maximum vitium, qui peccat etiam, cum probi[*](probi codd. dett.: probam L ) orationem adfingit improbo stultove sapientis; si denique pictor ille vidit, cum in [*](in add. vulg. ) immolanda Iphigenia tristis Calchas esset, tristior[*](tristior Sauppe ex Quint. ii. 13. 13: maestior L ) Vlixes, maereret Menelaus, obvolvendum ca-