Orator

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

quaeris igitur idque iam saepius quod eloquentiae genus probem maxime et quale mihi videatur illud, quo[*](quo L: cui codd. dell. ) nihil addi possit, quod ego summum et perfectissimum iudicem. In quo vereor ne, si id quod vis effecero eumque oratorem quem quaeris expressero, tardem studia multorum, qui desperatione debilitati experiri id nolent[*](nolent FPM: et Columella R. R. i. praef. 28: nollent O ) quod se assequi posse diffidant[*](diffidant FPO: diffident Columella ).

sed par est omnis omnia experiri, qui res magnas et magno opere expetendas concupiverunt.

p.2003

quod si quem aut natura sua aut[*](natura sua aut delevit Sauppe: aut secl. Madvig. 'post sua intercidisse aliquid videtur' Heerdegen ) illa praestantis ingeni vis forte deficiet aut minus instructus erit magnarum artium disciplinis, teneat tamen eum cursum quem poterit; prima enim sequentem honestum est in secundis tertiisque consistere. Nam[*](nam vulg.: an L et Colum. ) in poetis non Homero soli locus est, ut de Graecis loquar, aut Archilocho aut Sophocli aut Pindaro, sed horum vel secundis vel etiam infra secundos;