Brutus

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

atque eodem tempore accusator de plebe L. Caesulenus fuit, quem ego audivi iam senem, cum ab L. Sabellio[*](Sabellio vulg.: Sanctis L: Saufeio Martha ) multam lege Aquilia [de iustitia[*](damni iniuria Hotomann: de iustitia L (secl. Friedrich): ... sestertia Martha )] petivisset. Non fecissem hominis paene infimi mentionem, nisi iudicarem qui suspiciosius aut criminosius diceret audivisse me neminem. doctus etiam Graecis[*](in Graecis maluit Madvig ) T. Albucius[*](Albucius vulg.: Albitius L ) vel potius plane[*](plane Vogel: paene L ) Graecus. Loquor[*](Loquor vulg.: loquar L ) ut opinor; sed licet ex orationibus iudicare. Fuit autem Athenis adulescens, perfectus Epicurius evaserat, minime aptum ad dicendum genus.

iam Q. Catulus non antiquo illo more, sed hoc nostro, nisi quid fieri[*](nisi quid fieri L: nisi quod aliquid fieri Martha: vel si quid fieri Eberhard ) potest perfectius, eruditus[*](perfecte eruditus I. Mueller: eruditus vulg.: eruditius L ). Multae litterae,

p.1039

summa non vitae solum atque naturae sed orationis etiam comitas, incorrupta quaedam Latini sermonis integritas; quae perspici cum ex orationibus eius potest tum facillime ex eo libro quem de consulatu et de rebus gestis suis conscriptum molli et Xenophontio genere sermonis misit ad A. Furium poetam, familiarem suum; qui liber nihilo notior est quam illi tres, de quibus ante dixi, Scauri libri.

tum Brutus: Mihi quidem, inquit, nec iste notus est nec illi;— sed[*](sed L: nec Rivius ) haec mea culpa est, numquam enim in manus inciderunt —nunc autem et a te sumam et conquiram ista posthac curiosius. Fuit igitur[*](igitur, inquam Eberhard ) in Catulo sermo Latinus; quae laus dicendi non mediocris[*](mediocrite OG ) ab oratoribus plerisque neglecta est. Nam de sono vocis et suavitate appellandarum litterarum, quoniam filium cognovisti, noli exspectare quid dicam. Quamquam filius quidem non fuit in oratorum numero, sed non deerat ei tamen in sententia dicenda cum prudentia tum elegans quoddam et eruditum orationis genus.

nec habitus est tamen pater ipse Catulus princeps in numero patronorum, sed erat talis ut, cum quosdam audires[*](una audires Kayser ) qui tum erant praestantes, videretur esse inferior, cum autem ipsum audires sine comparatione, non modo contentus[*](eo contentus Lanibilns ) esses, sed melius non quaereres.