Partitiones Oratoriae
Cicero, Marcus Tullius
Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
sed tamquam explicando excutiendoque verbo, ut, si in reo pecunia absoluto rursusque revocato praevaricationem[*](praevaricatorem P ) accusator esse definiat omnem iudici corruptelam ab reo[*](perfectam ab reo P: profectam ab eo p ), defensor autem non omnem, sed tantum modo accusatoris corruptelam ab reo, sit ergo haec contentio primum[*](primum P: prima codd. dett. ) verborum, in quo[*](qua codd. deft. ), etiam si propius accedat[*](accedit P ) ad consuetudinem mentemque sermonis defensoris definitio, tamen accusator sententia legis nitetur[*](nitetur P: utetur vel nititur codd. dett. ); negat enim probari oportere eos qui leges scripserint,