Partitiones Oratoriae

ita primus ille status et quasi conflictio cum adversario coniectura quadam, secundus autem definitione aut descriptione atque informatione verbi, tertius aequi et recti et humani ad ignoscendum disputatione tractandus est. Et quoniam semper is qui defendit non solum resistat oportet aliquo certo statu aut infitiando aut definiendo aut aequitate opponenda, sed etiam rationem subiciat recusationis suae, primus ille status rationem habet iniqui criminis ipsam negationem infitiationemque facti; secundus, quod non sit in re quod ab adversario ponatur in verbo; tertius, quod id[*](id om. P ) rectum[*](rectum P: recte factum b etc. ) esse defendat quod sine ulla nominis controversia factum[*](esse... factum om. P ) esse [*](esse add. Friednrch ) fateatur[*](fateatur P: fatetur vulg. ).