Divinatio in Q. Caecilium
Cicero, Marcus Tullius
Cicero. M. Tulli Ciceronis Orationes, Volume 3. Peterson, William, editor. Oxford: Clarendon Press, 1917.
hi sciunt hoc non modo a me petitum esse, sed ita saepe et ita vehementer esse petitum ut aut causa mihi suscipienda fuerit aut officium necessitudinis repudiandum. sed quid ego his testibus utor, quasi res dubia aut obscura sit? adsunt homines ex tota provincia nobilissimi, qui praesentes vos orant atque obsecrant, iudices, ut in actore causae suae deligendo vestrum iudicium ab suo[*](ab suo Dp et rell. praeter G2KZ (a suo)) iudicio ne discrepet. omnium civitatum totius Siciliae legationes adsunt praeter duas[*](praeter duas (s. duarum) quarum si Rinkes, A. Eberhard) civitates; quarum duarum si adessent, duo crimina vel maxima minuerentur quae cum his[*](his Dp: is (i. e. iis) Probus, K. iv. p. 41) civitatibus C. Verri communicata sunt.