Aulularia

Plautus, Titus Maccius

Plautus. Plauti Comoediae, Volume 1. Leo, Friedrich, editor. Berlin: Weidmann, 1895.

  1. Di immortales, quod ego hunc hominem facinus audivi loqui:
  2. se aulam onustam auri abstrusisse hic intus in fano Fide.
  3. cave tu illi fidelis, quaeso, potius fueris, quam mihi.
  4. atque hic pater est, ut ego opinor, huius, erus quám amat, virginis.
  5. ibo hinc intro, perscrutabor fanum, si inveniam uspiam
  6. aurum, dúm hic est occupatus. sed si repperero, o Fides,
  7. mulsi congialem plenam faciam tibi fideliam.
  8. id adeo tibi faciam; verum ego mihi bibam, ubi id fecero.—
Evclio
  1. Non temere est quod corvos cantat mihi nunc ab laeva manu;
  2. semul radebat pedibus terram et voce croccibat sua:
  3. continuo meum cor coepit artem facere ludicram
  4. atque in pectus emicare. sed ego cesso currere?
  1. I foras, lumbrice, qui sub terra erepsisti modo,
  2. qui modo nusquam comparebas, nunc, cum compares, peris.
  3. ego pol te, praestrigiator, miseris iam accipiam modis.
    4. Strobilvs
    1. Quae te mala crux agitat? quid tibi mecum est commerci, senex?
    2. quid me adflictas? quid me raptas? qua me causa verberas?
    Evcl.
    1. Verberabilissime, etiam rogitas, non fur, sed trifur?