Scholia in Pindarum Olympian Odes

Pindar Scholia

Scholia in Pindarum Olympian Odes, Drachmann, Teubner, 1903

[*]()κατὰ κόλπον: κατὰ κόλπον Νεμέας. ἐξυπακουστέον δὲ τὸ χάρμα.

[*]()a. Ἄργει τ᾿ ἔσχεθε: τὰ Ἑκατόμβαια νικήσας καὶ τὰ Ἥραια ἐνίκησεν. οὗτος δὲ ἐν Ἄργει ἐτελεῖτο ὁ ἀγών.

[*]()b. Ἄργει τ᾿ ἔσχεθε κῦδος ἀνδρῶν: ἀντὶ τοῦ, [*]() καὶ ἐν Ἄργει δὲ δόξαν προσείληφεν ἀνδρῶν νικήσας τὰ Ἥραια. [*]()

c. ἀντὶ τοῦ ἐν ἀνδράσι νικᾷ ἐν Ἄργει. 134 CDE 137 Q

[*]()a. ἀπὸ κοινοῦ [δὲ] τὸ κῦδος ἔσχε.

b. ἢ τὰ Παναθήναια ἢ τὰ Ὀλύμπια. 137 CD 134 e E 132 Q

[*]()a. οἷον ἐν Μαραθῶνι: τὰ β΄ μία ἐστὶ περίοδος. [*]() b. τὸ οἷον θαυμαστικῶς. ἀγωνιζόμενος γὰρ ἐν Μαραθῶνι ἔκκριτος γενόμενος ἐκ τῶν ἀγενείων προβὰς ἄνδρας ἐνίκησε. c. δύναται δὲ τὸ οἷον καὶ ψιλῶς ἀντὶ τοῦ μόνον τὸν ἀγῶνα.

[*]()d. οἷον δ᾿ ἐν Μαραθῶνι συλαθείς: [νῦν τὰ [*]() Ἡράκλεια λέγει. τοῦ δὲ οἷον ] διπλῆ ἡ ἐκδοχή. τινὲς γὰρ τὸ -οι- ψιλῶς ἀναγινώσκουσιν, ἵν᾿ ᾖ· μόνον ἐν Μαραθῶνι ἀγενείων ἀγωνισάμενος ἡττήθη· καὶ μετεγγράψας ἑαυτὸν εἰς τοὺς ἄνδρας ἐνίκησεν. ἄτοπον δὲ τοῦτο· οὐ γὰρ ἂν ἐγκωμιάζων περὶ ἥττης ἔμελλε λέγειν. οἱ δὲ θαυμαστικῶς, ὃ καὶ [*]() βέλτιον· ὅπως δὲ καὶ οἵως ὑπέμεινεν ἐν Μαραθῶνι ἀγωνιζόμενος πρὸς τοὺς προβεβηκότας ἄνδρας, ἀποσυληθεὶς τῶν [*]() ἀγενείων καὶ ὑπεξελθὼν | καὶ εἰς τοὺς ἄνδρας χωρήσας, ἡνίκα περὶ ἀργυρῶν φιαλῶν προέκειτο ἀγωνίζεσθαι. 133 CDEQ

1.299

e. τὰ Ἡράκλεια.

f. τὸ δὲ οἷον θαυμαστικόν. [*]()

a. ἀμφ᾿ ἀργυρίδεσσι: ἀργύρειαι φιάλαι ἆθλα [*]() ἦσαν ἐν Μαραθῶνι ἐν τοῖς Ἡρακλείοις.

b. ἀμφ᾿ ἀργυρίδεσσι: τοῖς ἐν Μαραθῶνι ἀγωνιζομένοις [*]() φιάλαι ἀργυραῖ δίδονται τὸ ἔπαθλον. Ἀθηναίοις δὲ ἔθος χρυσίδας καὶ ἀργυρίδας λέγειν.

a. ὀξυρεπεῖ δόλῳ: ὀξυτάτῃ ἐπιμελείᾳ καὶ τέχνῃ. [*]() δόλῳ, παλαίσματι δολίῳ. καταγωνισάμενος τῇ παλαιστικῇ ὀξύτητι.

b. τὸ δὲ ἀπτωτὶ ἐπιρρηματικῶς.

c. φῶτας δ᾿ ὀξυρρεπεῖ δόλῳ: τῇ ὀξυτάτῃ καὶ [*]() ἐπιμελεῖ τέχνῃ.

d. ὁ νοῦς· τοὺς δὲ ἄνδρας τοὺς ἀνταγωνιστὰς αὐτοῦ τέχνῃ νικήσας ὀξυτάτῃ, [αὐτὸς] μὴ πεσὼν μήτε ὑποστὰς πτῶμα διέβαινε τὸν κύκλον τοῦ σταδίου μεθ᾿ ὅσης βοῆς.

e. ἤτοι τὸν ἀγῶνα.

f. μεθ᾿ ὅσων ἐπαίνων.

a. διήρχετο κύκλον: τὸν τοῦ σταδίου ἔνθα ἠγωνίζοντο [*]() κύκλον.

b. σὺν βοῇ τῇ τῶν θαυμαζόντων.

c. διήρχετο κύκλον ὅσσᾳ: ἀντὶ τοῦ μεγάλῃ. [*]() d. ὁ νοῦς· αὐτὸς κατὰ τὴν ἄθλησιν οὐ πεσὼν (θαυμαστικῶς) μεθ᾿ ὅσης δὲ βοῆς κύκλον, τὸν τοῦ σταδίου φησὶ, διήρχετο.

e. ὅσσᾳ βοᾷ: μετὰ πάσης βοῆς παριόντι αὐτῷ [*]() ἐπήχουν πάντες καὶ ἐθαύμαζον.

a. ὡραῖος ἐών: τὸ ἄκρον τῆς ὥρας καὶ τῆς ἀκμῆς [*]() ἔχων.

b. οἷον καλὸς ὢν καλὰ ἔπραξεν.

c. ὡραῖος ἐὼν καὶ καλός: νεανίας μὲν ὢν καὶ [*]() θαυμαστὸς τῷ ὀφθῆναι, ταῖς δὲ πράξεσιν οὐ καταισχύνων

1.300
τὸ εἶδος.

d. ὅσσᾳ δὲ βοᾷ, μεγάλῃ βοῇ. τὸ γὰρ ὅσσᾳ θαυμαστικῶς.

[*]()a. τὰ δὲ Παρρασίῳ στρατῷ: Κλεοφάνης ἐν τῷ περὶ ἀγώνων (FHG IV, 366). τῷ Ἀρκαδικῷ, ὡς ἐν Ἀρκαδίᾳ τὰ Λύκαια νενικηκότος. ἐν τῇ Ἀρκαδίᾳ γὰρ ἤγοντο τῷ [*]() Διὶ τὰ Λύκαια.

[*]()b. τὰ δὲ Παρρασίῳ στρατῷ: ἐν τῷ δήμῳ τῆς Ἀρκαδίας. Παρρασία δὲ μέρος Ἀρκαδίας, ἔνθα τελεῖται [*]() Λυκαίου Διὸς ἀγών.

c. τὰ δὲ ἔργα αὐτοῦ τὰ ἐν τῷ ἀγῶνι τοῦ Λυκαίου Διὸς κατὰ τὴν Παρρασίαν τῆς Ἀρκαδίας ὅπως [*]() αὐτὸν ἔδειξε θαύματος ἄξιον.

[*]()a. Λυκαίου: ἐν τῇ Ἀρκαδίᾳ, ὅπου ὁ Ζεὺς τετίμηται. b. καὶ Λύκαιος ἀπό τινος Λυκαίου.

[*]()a. καὶ ψυχρᾶν ὁπότε: ἐφάνη δὲ θαυμάσιος καὶ ἡνίκα τῶν ψυχρῶν αὐρῶν καὶ τοῦ κρύους τὸ φάρμακον καὶ [*]() τὸ βοήθημα ἀπὸ τῆς Πελλήνης λαβὼν ἔφερε, τὴν χλανίδα. ταύτην γὰρ ἐλάμβανον οἱ νικῶντες.

b. οἷον τρίβωνας. c. ὁ δὲ ἀγὼν ἐν Πελλήνῃ Ἕρμαια καλεῖται. 146 h B

[*]()d. εὐδιανόν: εὐδίαν ποιοῦν.

[*]()e. εὐδιανὸν φάρμακον: ἀπὸ κοινοῦ τὸ θαυμαστὸς [*]() [*]() ἐφάνη.

f. [εὐδιανὸν δὲ] ἀντὶ τοῦ ἀνάπαυσιν τὴν [*]() ἀλεξάνεμον.

g. ὅτι ἐν Πελλήνῃ χλαῖνα ἐδίδοτο τῷ νικῶντι

1.301
χειμῶνος ὥρᾳ. 148 B

h. ἄγεται δὲ Ἕρμαια καὶ Ἀπόλλωνος [*]() ἑορτὴ θεοξένια καλουμένη. 146 g B

a. Πελλάνᾳ: ὅτι χλαῖνα ἦν τὸ ἔπαθλον ἐν Πελλήνῃ, [*]() εἴρηται. πεποίηται δὲ ταῦτα παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (ξ 529)· ἀλεξάνεμον μάλα πυκνήν.

b. ἤγετο δὲ ὁ ἀγὼν ἐν Πελλήνῃ τῆς Ἀχαΐας τὰ θεοξένια ἐν χειμῶνι· διὸ καὶ χλαμὺς ἐδίδοτο.

c. σύνδικος: σύμψηφος. σύμφωνος.

d. τὸν τῶν [*]() Ἡρακλείων δὲ ἀγῶνα βούλεται δηλῶσαι. παρὰ γὰρ τῷ κοινῷ σήματι Ἀμφιτρύωνος καὶ Ἰολάου ἄγεται τὰ Ἡράκλεια.

e. ὁ δὲ νοῦς οὕτως· σύμφωνος δὲ τῶν προειρημένων ἀγώνων καὶ τὰ Ἰόλεια.

f. ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς ἀγῶσι συνδικούντων ἀλλήλοις.

g. τύμβον δὲ λέγει τὸ κενοτάφιον.

h. σύνδικος δ᾿ αὐτῷ Ἰολάου τύμβος: μαρτυρεῖ [*]() δὲ αὐτοῦ τῇ ἀνδρείᾳ καὶ ὁ τοῦ Ἰολάου τύμβος ἐν Θήβαις. i. Ἰολάεια γὰρ λέγεται ὁ ἀγὼν ὃν ἐνίκησεν. |

k. ἄλλως· [*]() Ἰολάου τύμβος: ὁ ἐν Θήβαις.

l. τὸν τῶν Ἡρακλείων [*]() ἀγῶνα θέλων δηλῶσαι τύμβον Ἰολάου εἶπε. παρὰ γὰρ τῷ κοινῷ σήματι Ἀμφιτρύωνος καὶ Ἰολάου ὁ τῶν Ἡρακλείων ἀγὼν ἐτελεῖτο.

a. εἰναλία τ᾿ Ἐλευσίς: ἐν Ἐλευσῖνι ἄγεται τὰ [*]() Δημήτρια. τοῦτον δὲ πρῶτον ἀγώνων φασὶν εἶναι. μετὰ γὰρ τὸ εὑρεθῆναι τὸν Δημήτριον καρπὸν εὐρωστίας οἱ ἄνθρωποι

[*]()b. ἐναλία τ᾿ Ἐλευσίς: καὶ ἡ Ἐλευσὶς δὲ ἡ πρὸς τῇ θαλάσσῃ κειμένη ταῖς ἀγλαΐαις αὐτοῦ καὶ νίκαις μαρτυρεῖ. [*]() ἄγεται δὲ αὐτόθι ἀγὼν Κόρης καὶ Δήμητρος, ὃς καλεῖται Ἐλευσίνια· οὗ ἔπαθλον κριθαί.

[*]()c. Ἐλευσίς: τὸν τῶν Ἐλευσινίων ἀγῶνα λέγει. ἔπαθλον δὲ κεῖται κριθαί· ἄγεται δὲ ἐν Ἀθήναις μετὰ τὴν τῶν Δημητριακῶν καρπῶν συλλογὴν τῇ Δήμητρι εὐχαριστήρια. [*]()

[*](Paus. 7, 27, 4 22—p. 302, 3 EM 743, 25: ἢ ὅτι τετραποδιστὶ τοπάλαι περιπατοῦντες, μετὰ τὸ εὑρεθῆναι τὸν Δημητριακὸν καρπὸν ἀνέστησαν, καὶ εὐρωστίας ἐπίδειξιν ποιούμενοι δρόμον ἠγωνίζοντο. διὰ τὴν στάσιν οὖν στάδιον. εἰς τὰ σχόλια Πινδάρου. 22 sch. Aristid.p. 105 Fromm. (Aristot. fr. 637)ἐπίδειξιν ἐπιδειξάμενοι τοῦτον ἠγωνίζοντο, καὶ τετραποδιστὶ τὸ πάλαι περιπατοῦντες ἀνέστησαν καὶ δρόμον ἠγωνίζοντο· ἔνθεν καὶ στάδιον καλοῦσι δρόμον διὰ τὴν στάσιν.)

[*]()a. τὸ δὲ φυᾷ: τὸ θείᾳ φύσει καὶ μοίρᾳ πρασσόμενον καλόν ἐστιν.

b. ἢ τὸ ἐξ εὐφυΐας.

[*]()c. τὸ δὲ φυᾷ κράτιστον ἅπαν: τὸ δὲ ἐκ φύσεως προσὸν ἀγαθὸν καὶ θείας μοίρας κράτιστον καὶ ἐξαίρετον. [*]() λείπει δὲ τὸ ἐστίν.

d. εἰς ἑαυτὸν δὲ αἰνίττεται· [*]() ἀεὶ γὰρ ἑαυτὸν λέγει αὐτοδίδακτον.

[*]()a. πολλοὶ δὲ διδακταῖς: πολλοὶ δὲ ἠθέλησαν κλέος λαβεῖν διδαχθέντες καὶ μὴ ἐκ φύσεως ἔχοντες τὴν ἀρετήν.

[*]()b. πολλοὶ δὲ διδακταῖς: πολλοὶ δὲ δόξαν ἑαυτοῖς [*]() ἠθέλησαν περιποιῆσαι ἀπὸ διδακτῶν ἀρετῶν καὶ ὥρμησαν καὶ ἔσπευσαν ἐπὶ τοῦτο προελθεῖν.

[*]()a. ἄνευ δὲ θεοῦ: ἕκαστον δέ, φησι, πρᾶγμα τὸ χωρὶς θεοῦ πρασσόμενον σιωπώμενον σοφώτερόν ἐστι· πᾶν γὰρ τὸ μὴ κατὰ θεὸν πρασσόμενον δεῖ σιγᾶν καὶ μηδενὸς [*]() λόγου ἀξιοῦν.

b. οἷον σοφώτερόν ἐστι σιγᾶν ἐκεῖνα τὰ πράγματα τὰ μὴ μετειληχότα βουλῆς ἀθανάτου.

c. οἷον μετὰ θεοῦ τις παραγενόμενος εἰς τοὺς ἀγῶνας ὡς ὁ Ἐφάρμοστος, οὗτος καὶ ὑμνεῖσθαι καὶ λαλεῖσθαι ἄξιός ἐστιν.

1.303

d. ἄνευ δὲ θεοῦ σεσιγαμένον οὐ σκαιότερον: [*]() τὸ ἄνευ θεοῦ γινόμενον οὐ σκαιότερόν, φησιν, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν ἐναντίων βέλτιον, σιωπώμενον.

e. οἷον μετὰ θεοῦ τις παραγενόμενος εἰς τοὺς ἀγῶνας, οἷος ὁ Ἑφάρμοστος, ὑμνείσθω· | ὁ δὲ παρὰ θεόν τι πράσσων, ὡς αὐτόθεν μηδὲ νικᾶν [*]() μέλλων, εὐλόγως ἂν καὶ οὐ σκαιῶς σιωπῷτο.

f. ἢ οὕτως· [*]() ἕκαστον δέ, φησι, πρᾶγμα τὸ θεοῦ χωρὶς πραττόμενον οὐ σκαιότερόν ἐστι σιωπώμενον, οἷον σοφώτερόν ἐστι· τὸ γὰρ μὴ κατὰ θεὸν πρασσόμενον δεῖ σιγᾶν.

g. ἀντὶ τοῦ καλόν ἐστι παρὰ βούλησιν θεοῦ τινα νικήσαντα μὴ ὑμνεῖσθαι. h. ἄλλως· ἀπὸ κοινοῦ τὸ κλέος, ἵν᾿ ᾖ· τὸ δὲ ἄνευ θεοῦ [*]() καὶ χωρὶς φύσεως θείας προσγινόμενον κλέος, τοῦτο σεσιγημένον καὶ μὴ θρυλλούμενον οὐκ ἔστι σκαιότερον οὐδὲ μέμψεως ἄξιον· ὡς τοῦ ἐναντίου μέμψιν ἔχοντος, τοῦ μὴ ἐπαινεῖν τοὺς φύσει ἀγαθούς· ὅπερ ἑαυτὸν λέγει ποιεῖν. i. δύναται δὲ καὶ οὕτω νοεῖσθαι· ἕκαστον δὲ πρᾶγμα, ὃ μὴ κατὰ φύσιν ἐστὶ, τοῦτο σεσιωπημένον οὐκ ἔστι σκαιόν· ἐὰν γὰρ νόθον ὂν ἐμφανίζηται, τότε τὴν ἀδοξίαν προστρίβεται.

k. ἄλλως· πᾶν δὲ πρᾶγμα παρὰ φύσιν γινόμενον οὐχ [*]() οὕτως ἐστὶ σιγηθὲν ἀηδὲς ὡς φαινόμενον· φανὲν γὰρ πλέον ἐρυθριάσει καὶ ὑβρισθήσεται.

l. θεὸν δὲ τὴν φύσιν φησίν. [*]()

a. [ἐντὶ γὰρ ἄλλαι ὁδῶν ὁδοὶ ἕως τοῦ μελέτα:] [*]() διατί δὲ οὐκ ἔστι σκαιὸν τὸ μὴ θαυμάζειν τοὺς ἄνευ θεοῦ

1.304
μοίρας τι πράσσοντας, ἑαυτοῖς δὲ ἐπιτρέποντας; ὅτι εἰσὶν αἱρετώτεραι καὶ προτιμότεραί τινες ἐπιτηδεύσεις ἐπιτηδεύσεων· [*]() | οἷον αἱ προσφυεῖς ἑκάστῳ καὶ οὐκ ἐναντιούμεναι κατὰ γένεσιν καὶ φύσιν.

[*]()b. ἐντὶ γὰρ ἄλλαι ὁδῶν ὁδοὶ ἕως μελέτα: δεῖ [*]() ἕκαστον τὴν δεδομένην αὐτῷ ὁδὸν ἐκ θεῶν, ταύτην ἰέναι [*]() καὶ μὴ παραβιάζεσθαι.

c. Ὅμηρος (N 730)· ἄλλῳ μὲν γὰρ ἔδωκε θεὸς πολεμήια ἔργα, ἄλλῳ δ᾿ ἐν στήθεσσι τιθεῖ νόον.

[*]()

d. περαίτεραι δὲ ἀμείνονες. περασιμώτεραι. ἀνυσιμώτεραι. [*]() [*]()

e. περαίτεραι: εὐοδώτεραι. δι᾿ ὧν τις δύναται περαιῶσαί τι.

f. οἷον εἰ μὴ πέφυκας πρὸς τὸ παγκράτιον, [*]() πάλην ἄσκει, ἢ ἄλλο τι πρὸς ὃ εὐφυῶς ἔχεις. | οὐ γὰρ δεῖ [*]() σε ἑνὶ προσέχειν· ἡ γὰρ ἐπιμέλεια ἡμᾶς θρέψει.

g. ὁ γὰρ ἑλόμενός τι ὥστε τηρῆσαι πάντων, ἐκεῖ εὐκλεὴς ἔσται. [*]()

[*]()ὁδοὶ περαίτεραι: πρακτικώτεραι, ἀνυστικώτεραι.

[*]()a. μία δ᾿ οὐχ ἅπαντας ἄμμε θρέψει: οὐ γὰρ ἡ μία μελέτη καὶ τὸ ἓν ἐπιτήδευμα πάντας ἡμᾶς δύναται τρέφειν.

b. μελέτη δὲ ἄσκησις. ἐπιτήδευμα. 162 c B

[*]()a. αἰπειναί: δυσέφικτοι. [*]()

[*]()b. σοφίαι μὲν αἰπειναί: τουτέστιν ἐφ᾿ ὑψηλοῦ καὶ προβάσεως κεῖνται αἱ σοφίαι, ὥστε εἶναι τὴν ἐπ᾿ αὐτὰς

1.305
ὁδὸν δυσχερῆ.

c. ἢ οὕτως· ὑψηλόν ἐστι καὶ ἐν μετεώρῳ [*]() κείμενον τὸ ἀρετὴν ἔχειν. ὡς Ἡσίοδος (Op. 289)· τῆς δ᾿ ἀρετῆς ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν. d. ἢ οὕτως· αἱ μὲν σοφίαι ὑψηλαί εἰσιν καὶ πόρρω καὶ [*]() δυσχερεῖς. 162 d B