Scholia in Iliadem

Scholia in Homerum

Scholia in Homerum, Scholia in Iliadem, Scholia Graeca in Homeri Iliadem, Dindorf, Oxford, 1875

460. ληίτιδι] λαφυραγωγῷ, πολεμικῇ, ἢ τῇ παραιτίᾳ γιγνομένῃ τοῦ λείαν λαβεῖν.

461. * ἀνέσχεθε] γρ. ἀνέσχετο.

* ὅτι συνήθως ἡμῖν νῦν κέχρηται τῷ εὐχόμενος.

463. * Ἀρίσταρχος ἐπιδωσόμεθα, ἵνʼ ᾖ δώροις τιμήσομεν.

464. * ἵππους τε] ἐν ἄλλῳ ἄγυρίν τε καὶ εὐνάς.

465. * ὑψόσ᾿] διήλλαττον αἱ Ἀριστάρχου, ὑψόσε καὶ ὑψοῦ.

466. μυρίκην] σὺν τῷ ν, μυρίκην δέελον. δέελον δὲ τὸ εὔ- δηλον, ἀπὸ τοῦ δήεις, φησὶν ὁ Ἀρίσταρχος, τὸ εὑρετόν.

[*](1. *θαυμαστικῶς] om. marg. inter. 2. *καὶ λείπει—ὠνόμασαν] om. 19. τὸ εἶσθα Cobetus Mnem. 9. ἐν Τευχίῳ] Fuit locus Eu- novae vol. 1 p. 18.] τὸ ῆσθα (sine boeae. ἀπὸ Τευχίου Εὐβοικοῦ τόπου spiritu, ut εῖς εῖτα εῖσθα) dixit Eustathius p. 817, 21. εἰμί] εἰμι sine accentu. 11. οὕτως Cobetus] ὅτι 29. διήλλαττον] διήλατ Ἀρίσταρχος—αἶσαν] Eadem in)
366

δέελον] ταὐτόν ἐστι τῷ δῆλον· διὸ καὶ τρίτη ἀπὸ τέλους ἡ ὀξεῖα, καὶ ψιλοῦται τὸ δεύτερον ε. ἡ διπλῆ δὲ, ὅτι ὃ ἡμεῖς λέγομεν δῆλον, αὐτὸς εἶπε διελὼν δέελον.

469. τῶ δὲ βάτην προτέρω] ὅτι τὸ προτέρω ἀντὶ τοῦ ἔμπροσθεν, τοπικῶς· καὶ ὅτι ἐρριμμένοι εἰσὶν οἱ νεκροί. καὶ ὅτι ἀντὶ τοῦ διʼ ἐντέων καὶ αἵματος.

470. *ὅτι τέλος καὶ νῦν τὸ τάγμα.

473. *ὅτι συνωρίσιν ἐχρῶντο, διὸ δίζυγες.

475. ψιλωτέον τὸ ἐξ· τὸ γὰρ ἑξῆς ἐστὶν, ἐκ πυμάτης, ἐκ τῆς ἄντυγος ἐδέδεντο τοῦ δίφρου, ἐξ ἄκρας τῆς ἐπιδιφριάδος. ἔνιοι δὲ κακῶς δασύνουσιν, ὥστε κατὰ τὸν ἀριθμὸν ἓξ ἵππους δεδέσθαι.

ἐπιδιφριάδος] τῆς κατὰ κόσμον ἄκρας ἄντυγος, ἢ τοῦ ἐν τάξει ἐξω- τάτου ξύλου, ἐφʼ οὗ πρῶτοι ἀναβαίνουσιν οἱ μέλλοντες μάχεσθαι.

476. ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι νῦν τὸ προπάροιθν ἐπὶ χρόνου τέταχεν, πρόσθεν ἢ ἰδεῖν τὸν Διομήδη, οὐχ ὡς οἱ χωρίζοντες ἐν Ὀδυσσείᾳ μόνον, ἐν Ἰλιάδι δὲ τοπικῶς.

477. *οὗτός τοι] οὕτως οὗτός τοι· ἄνω δὲ (341) οὗτός τις.

478. * οὕτω πληθυντικῶς οὖς ἐπὶ τῶν ἵππων.

*ὅει ἐπίσταται τὸ τοῦ Δόλωνος ὄνομα καὶ ἐνταῦθα.

480. *ὅτι οἱ νεώτεροι μέλεον τὸν ἀτυχῆ, ὁ δὲ Ὅμηρος ἀντὶ τοῦ ματαίως.

485. ὅτι μῆλα οἱ νεώτεροι πάντα τὰ τετράποδα, Ὅμηρος δὲ αἶγας καὶ ὅς· “μῆλʼ ὄιές τε καὶ αἶγες” (Od. 9, 184 et 486.)

486. *ὅτι ἐπεξηγεῖται τίνα τὰ μῆλα.

488. ὄφρα δυώδεκʼ] ὅτι χωρὶς τοῦ Ῥήσου δώδεκα ἑταίρους αὐτοῦ ἀναιρεῖ, ἀλλʼ οὐ σὺν αὐτῷ δώδεκα, ὥς τινες.

489. *πλήξειε] οὕτως Ἀρίσταρχος· ἄλλοι δὲ πλήξασκε.

ὅτι ἰδίως προειπὼν ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεύς ἐπενήνοχεν αὐτοῦ τὸ ὄνομα, τὸν δʼ Ὀδυσεύς· καὶ ὅτι ὁ δέ σύνδεσμος περιττός.

495. τὸν τρισκαιδέκατον] ὅτι νῦν μὲν τοῖς δώδεκα Θρᾳξὶν ἐπα- ριθμεῖ τὸν Ῥῆσον, πρὸς τὸ “τρεισκαιδέκατον σκοπόν” (561)· καὶ ὅτι ἐν σχήματι ἐξήνεγκε, τὸν τρεισκαιδέκατον τὴν ψυχὴν ἀφείλετο.

496. *κακὸν γὰρ ὄναρ] κακὸς γὰρ αὐτῷ ἐπέστη ὄνειρος ὁ Διομήδης.

[*](2. ὅτι] addidit Vill. go inter. 5. οἱ Lehrsius] οὗτοι οἱ τοῖς] τοὺς 30. ἀντὶ τοῦ τρεισκαιδέκατον mar- 31. πρὸς τὸ addidit Lehrsius)
367