Psalmi
Septuaginta
Septuaginta. The Old Testament in Greek According to the Septuagint.
Volume 2: I Chronicles-Tobit. Swete, Henry Barclay, editor. Cambridge: Cambridge University Press,
1896.
ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρης· τῷ Δαυεὶδ εἰς στηλογραφίαν.
Εἰ ἀληθῶς ἄρα δικαιοσύνην λαλεῖτε; εὐθεῖα κρίνετε, οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων;
καὶ γὰρ ἐν καρδίᾳ ἀνομίας ἐργάζεσθε ἐν τῇ γῆ, ἀδικίαν αἱ χεῖρες ὑμῶν συνπλέκουσιν.
ἀπηλλοτριώθησαν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας, ἐπλανήθησαν ἀπὸ γαστρός, ἐλάλησαν ψεύδη.
θυμὸς αὐτοῖς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ὄφεως, ὡσεὶ ἀσπίδος κωφῆς καὶ βυούσης τὰ ὦτα αὐτῆς,
ἥτις οὐκ εἰσακούσεται φωνὴν ἐπᾳδόντων φαρμάκου τε φαρμακευομένου παρὰ σοφοῦ.
ὁ θεὸς συνέτριψεν τοὺς ὀδόντας αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, τὰς μύλας τῶν λεόντων συνέθλασεν Κύριος.
ἐξουδενωθήσονται ὡς ὕδωρ διαπορευόμενον, ἐντενεῖ τὸ τόξον αὐτοῦ ἕως οὗ ἀσθενήσουσιν.
ὡσεὶ κηρὸς ὁ τακεὶς ἀνταναιρεθήσονται· ἐπέπεσε πῦρ, καὶ οὐκ εἶδον τὸν ἥλιον.
πρὸ τοῦ συνεῖναι τὰς ἀκάνθας ὑμῶν τὴν ῥάμνον, ὡσεὶ ζῶντας, ὡσεὶ ἐν ὀργῇ καταπίεται ὑμᾶς.
εὐφρανθήσεται δίκαιος ὅταν ἴδῃ ἐκδίκησιν ἀσεβῶν. τὰς χεῖρας αὐτοῦ νίψεται ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἁμαρτωλοῦ.
καὶ ἐρεῖ ἄνθρωπος Εἰ ἄρα ἐστὶν καρπὸς τῷ δικαίῳ, ἄρα ἐστὶν ὁ θεὸς κρίνων αὐτοὺς ἐν τῇ γῆ. [*] (U+05D0RT) [*] (LVII 1 μη διαφθειρης τω Δαυειδ· U+05D0 | Δαυεδ B 2 ευθειας Bᵃᵇ | κρι- νετε Bᵃ?bU+05D0 (κρινεται B* )] κρνατε T | οι υιοι] om οι RT 3 ανομιαν R* | συμπλεκουσιν RT 6 εισακουσαται R | επαδοντος R | φαρμακου τε] φαρ- μακουται Bᵃᵇ T | φαρμακευομενου] φαρμακευομενη U+05D0 c.a RT 7 συνετριψεν] συντριψει BᵃᵇU+05D0c.a RT | om των R* | Κυριος] pr ο c.a (om U+05D0 c.b ᵇ) RT 9 ο τακεις] om ο U+05D0 c.a RT | επεπεσε BU+05D0* επεπεσεν R επεσεν U+05D0 c. ᵃT | πυρ] + επ αυτους U+05D0 c.a T | ιδον T 10 συνεναι (συνιν. B* )] συνιεναι Bᵃᵇ | τη ραμνω U+05D0 c.a T | υμας] αυτους U+05D0R 11 om ασεβων U+05D0T | του αμαρτωλου] om του R* 12 om ει] R* Stich 22 BU+05D0RΤ) 287
Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· τῷ Δαυεὶδ εἰς στηλο- γραφίαν, ὁπότε ἀπέστειλεν Σαοὺλ καὶ ἐφύλαξεν τὸν οἴκον αὐτοῦ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν.
Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ θεός, καὶ ἐκ τῶν ἐπανιστανομένων ἐπʼ ἐμὲ λύτρωσαί με.
ῥῦσαί με ἐκ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν, καὶ ἐξ ἀνδρῶν αἱμάτων σῶσόν με.
ὅτι ἰδοὺ ἐθήρευσαν τὴν ψυχὴν μου. ἐπέθεντο ἐπʼ ἐμὲ κραταιοί οὔτε ἡ ἀνομία μου οὔτε ἡ ἁμαρτία μου, Κύριε.