membra animis uestros bis iam largimur in usus, Gen. 9, 3 lurida ne quisquam permixto sanguine turpes Gen. 9, 4 membra cibos faciat, quod crimen\' non secus acris olim iudicii plectet sententia quam si hauriat humanum quisquam ferus ense cruorem, quem semper repetam uindex adeoque requiram, Gen. 9, 5 ut mihi non solus pendat rationis abundans supplicium, sed bruta quoque: cruor omnibus aeque Gen. 9, 6 30] Uerg. Aen. VIllI, 222 seruantque uices. 36] Lucr. I, 4 genus omne animantum. 25 nam ego Num admittere M amittere numquam (n supra m pr. m3) 27 crescite (resci in ras. m2) 28 faecundaque 29 Arua (ua ex tia m2) gregis (e supra i m3) 30 malim certisque; cunctis fort. ex u. 29 profectum est 31 redditur (e supra i m3) 32 curret G currit conpar (m supra n m3) horis G oris 33 hiemps (p exp. m3) 34 Uoris (e supra o m3) annus G annos 35 uosque quibus regnum G Iussuq; (a supra u alt. m3) qitibus (qui in ras.) regnu (in mg. m1 7: (p uos quib; & rgN) 36 tremet (it supra et m3) dominos M dominus 37 saeueri (a exp. m3) 38 uictos (I m:!) 39 rerum quas ego rerumq; 40 membranimis 41 Lurida (r ex c) turpis (e supra i m3) 42 cibus (o supra u m3) 46 rationes (i ex e m3). sit sacer humanus, nostra quae luce fruuntur. et sint signa, quibus caelo radiante remissas Gen. 9, 11-17 diluuii testemur aquas: quippe aere denso cum leuis in tenues nebulas suspenditur umor et nigras iam cogit aquas in concaua nubes, effundam radios et pulchrum circite summo arcum curua mihi decorabit solis imago pingentem conuexa poli, qui luce calorans exsiccet pluuias et in aera dissipet imbres usque adeo, ut possit mundi pars altera poenae hoc sibi uenturi specimen praesumere signi, quod plus ignis habet rutilans et iam minus imbris.\'