fons et origo cui Sem clarum praestitit ortum, in Tharan exiret, summa qui sede relicta Gen. 11, 25 et 3 Chaldaei generis cuncta cum stirpe suorum urbem aliam moresque nouos sedemque requirens mansit in Assyriis demum nouus accola Carris. et cum quinque super bis centum exegerat annos, Gen. 11, 32 lapsus more patrum est. huius set filius Abram, Gen. 11, 26 uir dignus caelo, iam primo a limine uitae uerum mente deum uenerans gentilia sacra auersatus erat. quem postquam morte parentis iussa sequi iam posse dei sine fraude licebat, his dominus famulum monitis dignatus adire est: Gen. 12, 1 \'quandoquidem toto te solum inuenimus orbe, quem sincera fides iuuat et reuerentia nostri, linque procul sedes patrias terrasque nocentes pollutamque domum: cognatio tota profana est et fugienda tibi. terrae melioris in agros 309 labis M labes 310 aahiopum (A supra a ms) 312 uictoris corr., uitales Petschenig 313 laeti 316 luis (e supra i wn) campis ego campus (o supra u wn) 317 praecipiti (i tert. s. u. m3) 318 praeterit (ii supra i m3) conphenderat (n supra h 1Jt3) herror (h exp. vt1) 320 sem (S supra s m3) olarum (c supra o m3) 321 taran (exp. et supra scr. tharran m3) sere (d supra r m2) 322 Caldei (Chaldei w3) st*yrpe (i supra y m3) 323 aliam (li m2 in ras.) morisque (e supra i) 324 assiriis (A supra a m3) domum (e supra o m3, um in ras.) carris (cha supra ca m3) 325 exegerit (a supra! m3) 326 set ego et abram (A supra a pr. m3) 327 iam ego nam 333 nostri (i in ras. ex u) 331 sedis (e supra i m3) me duce peruenies, ne sis pars gentis iniquae, qui sanctae caput esse potes. tunc sacra dicabo, Gen. 12, 2 quae maneant, benedicte, tibi, nomenque per omnes