et post peccatum, prima quod morte piatur, cum deus electae penitus sacraria mentis spiritus implesset pectusque rigasset amicum, omnia nosse simul coramque oblata tueri, quae fugiens rapuit quaeque est quaeque afferet olim saecula uenturis carpenda nepotibus aetas, quodque hominum uarios conceptum fundit in usus terra grauis, liquidum pelagus, uegetabilis aer atque auidus, nimio quod fomite gignit et ignis. sed postquam tantum munus damnata propago perdidit et miseris nil praeter scisse remansit > maiores arcana suos, reuocare parentum quisque memor secum monitus et cuncta reuoluens, quae quibus apta modis, qua rerum parte iuuarent, condere in hoc fixis olim sermonum elementis aut signis, solida mandantes uerba figura. hinc artes traxere caput, quas littera seruans priscorum in tardos misit commenta nepotes et ueterum studiis miscens inuenta nouorum spem dedit attonitis uanaque cupidine motos