quem poenas soluisse uidet. nec sufficit istud supplicium blandis naro admiscere seuera: amandat longe uastasque relegat in oras. Gen. 4, 16 hoc quoque munus habet, ne polluat arua piorum, 264] cf. Aus. Mos. 362. 270] cf. Lucr. VI, 841. 259 mens (s ex m m2) recusans (s pro in ras.) 260 menbra (m supra n m3) 261 pereussoquae (a exp. m3) quo ego qua 262 horrcg (o supra rr »it4) 265 septi recussa B recassa 266 fulgor B fulgur 268 tremit M tremet 270 es (i supra e m3) humor 271 adstrictis (is in ras. m2) morte Jf murte (a ex u m2) 272 amittere 275 Quid .. quotiens corrupta; qui t. est quatiens Petsclienig 276 iam adelÚli, nam M saeui (ui in ms. m2; fuit gi?) 277 futuro (fut m2 in ras.) 278 Propositum (o pr. ex a) 279 quod (u ex a m2) custodia (i m2) uitae (i vi2) 280 Nec (c exp. 1Jtt) 281 pellas (oe supra e m3) 282 naro (m supra ro m3, sed deletum) 283 Amendat (a supra e w3) ne scelus hoc populis fieri potuisse creandis testis poena probet, ne se permisceat umquam, ammoueat maestis ne se parentibus umquam gens damnata, bonis ne luctus semper acerbos ingerat et fratrum dispar ne causa dolore torqueat orbatos, illum quod lumina quaerant, istum quod uideant, in quo lugere necesse est hoc quoque, quod superest. summum est in funere nati qualiscumque malum: set tanto in crimine tali supplicio affecti quouis sub iudice peius perduntur uiui. quid quod mage conuenit ipsi a patriis longe damnato excedere terris,, cui secreta placent, grauiorque est poena uideri inter felices et pura mente beatos? uicturo post supplicium factique pudorem parcitur exilio. iam quod comes additur uxor Gen. 4, 17