auctor primus eris caedis. te publicus hostis, te latro priuatus sequitur, tibi crimina plectent arma(ti) telis, gladiis et uindice ferro. militia scelus omne tua est populique futuri quod minus interitu iusso quam caede peribunt ad te summa redit. nec prorsus displicet istud moribus exemplum, quod fratris sanguine primum humanus fundi coepit cruor, ut facinus par sentiat admissum, tali quem crimine constat fraternum renouasse nefas, ratione docente omne hominis letum non prima sorte perempti esse necem fratris. tali tunc caede madentem Gen. 4, 9 non aspernatur — tanta est clementia — dignum affatu censere deus facinusque negantem arguit et tanto leuiter pro crimine punit mensuram poenae facti de parte petendo, ut, quia praemonitus facinus conmittere dirum 252] Ouid. Met. I, 149 caede madentes. 229 scelerum (e alt. ex o m3) certamina (a alt. ex i m3) 230 S*i 231 Frater (F in ras.) 232 saltim (e supra i m3) querelam 236 didignum (di pr. eras.) dicere ego adicere (ortum ex adiecit u. 235) 238 solutas M solutus 240 laetum 243 armati B arma teglis (g exp.) 245 iusto B 247 fratris* (s in ras.) 249 admissum B amissum crimine (superductum m2; sub m latet litt. alia) 251 laetum an priua? 252 fratris B fratri 253 aspernatur ego aspernatus dignum (i excorr. m2) 254 affatu ego affectu 256 facti (ti m2 ex a) 257 comittere non timuit, tremeret: meritum quod noluit esse supplicium fieret: quod mens haurire recusans duxisset leue, membra graue exagitata probarent,