Hactenus arcanam seriem, primordia mundi, ut sincera fides patuit, sine fraude cucurri, dum dignis leto uitiis terrena carerent. nunc hominum mores et iam mortalia uersu ingressum fas sit ueris miscere poetam. postquam sacratis decedere iussus uterque sedibus ac regnis genitalia contigit arua et propria stetit exul humo, miserabile, quali ore rudes stupeant tum barbara rura coloni, quae non frugifero distincta stipite uernant. nec species iuuat ulla soli, sed bruta coacto pondere congeries nec lecta mole locata est. ardua caute rigent, siluis depressa laborant, plana latent herbis, horrescunt edita dumis. heu quibus haec spectant oculis, quo pectore cernunt, quorum animis paradisus inest! neque causa doloris 14] Uerg. Aen. VIII, 348 horrida dumis. 547 possit G Posset CLAUDII MAEII UICTORIS EXPLICIT. TRICI (i. e. feliciter) ALITIAS LIBER PRIMUS, CL. MARII UICTORIS AAH0EIAE LIB. II M mg. sup. VI3 2 ut G Et 3 laeto 6 decedere G decidere (re s. u.) 9 rudis (e supra i w3) tum ego tam 10 Quae (ras. supra a) 12 Pondere (P m2 in ras.) congeries (u m2; u? m1) locata est ego locarat 15 cernunt (nunt m7 in ras., nit? ml) 16 paradysus (i supra y m3) . una subest, quod cunctorum iam plena malorum se pandit facies, sed, quod meminere bonorum. nunc honor ille sacri nemoris maiore sereno inradiat, nunc diuitias cumulatior edit