ueste tegit pecudum miserans uitamque tueri edocet. at ne iterum facinus, quod mente gerebat, Gen. 3, 22 auderet mortis formidine percitus Adam, si rerum ignarus, primi quod iuris habebat, arbore uitali post causae extrema superbum auxilium repetens, nulla patris arte redemptus uiueret et mundo iam mysticus ordo labaret ac miseros semperque reos grauiora manerent, continuo sacris iussos decedere lucis Gen. 3, 23 expediunt uenti, nemoris quos silua profundi concitat — ast illos libranti turbine nexos continet aura uehens et spiritus aera totum natura uergente rapit — terrisque relatos, unde datum corpus, mollito flamine ponunt expertes tanti spatii expertesque pericli, sed non expertes, agitat qui corda, doloris. quo ruerint, quid perdiderint, quae uita sequatur, quae fuerit, tristis mentem conlatio uexat, quae diuersa magis cumulat, secumque uolutant, quanto aliud iam sint, quanto mutatus uterque