a primo quartus partus mihi quartus ab imo, quae nunc uerba tibi. quae possum dicere nate? hoc nisi quod solum durata potentia tecum sit simul et uirtus, sanctaeque originis auctor illi debemus regi quodcunque rogamur. ille dedit nobis Abraham cum semine sancto. per quem nobilitas, per quem genus omne probatur, quod manet in dominum. sanctus qui nascitur Isac. tunc cum iam nullum natum sperare senectus sponte sua poterat, sterilis quia Sarra manebat. attamen haec peperit, generique propagine coepta ex insperato remanent tibi Sarra nepotes, Esau et patriam deductus Iacob in unam. quos precibus partu gemino peperisse Rebecca, hinc sumus. hinc orimur. genus hoc tibi, nate petendum. tu tibi pande uiam generis. qui arce priorum. quorum progenies totum dispersa per orbem, inuidiam patitur, dominum quia sola potentem mente colit, mixtae nec turbae accepit iniquae. quid tibi cum tristi uultu quid lumina terrae