<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa020.opp-lat2:5-6</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa020.opp-lat2:5-6</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa020.opp-lat2"><div n="5" subtype="chapter" type="textpart"><p>VErrm-r quoque REGNUM TUUM ad id pertinet, quo et fiat <lb/>
            uoluntas tua, in nobis scilicet. nam deus quando non regnat, <lb/>
            in cuius manu cor omnium regum est? sed quicquid <lb/>
            nobis optamus, in illum auguramur, et illi deputamus quod ab <lb/>
            illo expectamus. itaque si ad dei uoluntatem et ad nostram <lb n="5"/>
            suspensionem pertinet regni dominici repraesentatio, quomodo <lb/>
            quidam per tractum quendam in saeculo postulant, cum regnum <lb/>
            dei, quod ut adueniat oramus, ad consummationem saeculi. <lb/>
            tendat? optamus maturius regnare et non diutius seruire. <lb/>
            etiamsi praefinitum in oratione non esset de postulando regni <lb n="10"/>
            aduentu, ultro eam uocem protulissemus festinantes ad spei <lb/>
            nostrae complexum. clamant ad dominum inuidia  <milestone n="16sv" unit="altpage"/> <add>ani</add>mae  <lb/>
            martyrum sub altari: quonam usque non ulcisceris, domine, <lb/>
            sanguinem nostrum de incolis terrae? nam utique <lb/>
            ultio illorum a saeculi fine dirigitur. immo quam celeriter <lb n="15"/>
            ueniat, domine, regnum tuum, uotum Christianorum, confusio <lb/>
            nationum, exultatio angelorum, propter quod conflictamur, <lb/>
            immo potius propter quod oramus. 
</p></div><div n="6" subtype="chapter" type="textpart"><p>Sed quam eleganter diuina sapientia ordinem orationis <lb/>
            instruxit, ut post caelestia, id est post dei nomen, dei uoluntatem <lb n="20"/>
            et dei regnum terrenis quoque necessitatibus petitioni <lb/>
            locum faceret! nam et edixerat\' dominus: quaerite prius <lb/>
            regnum, et tunc uobis etiam haec adicientur. quamquam <lb/>
            PANEM NOSTRUM QVOTIDIANUM DA NOBIS HODIE spiritaliter <lb/>
            potius intellegamus. Christus enim panis noster est, quia <lb n="25"/>
            uita Christus et uitae panis. ego sum, inquit, panis uitae, <lb/>
            et paulo supra: panis est sermo dei uiui, qui descendit

<note type="footnote"> 3] Prou. 21,1. 13] Apoc. 6,10. 22] Matth. 6,33. 26] Ioh. 6,35. </note>

<note type="footnote"> 1 quo et <hi rend="italic">Leopoldus:</hi> quod et <hi rend="italic">AB,</hi> quod est <hi rend="italic">Semlerus</hi> 7 per tractum <lb/>
            <hi rend="italic">Scal:</hi> pertractum <hi rend="italic">B,</hi> protractum <hi rend="italic">A</hi> in <hi rend="italic">om. A</hi> 10 prefinitum <hi rend="italic">A</hi> <lb/>
            11 eam uocem] eum uoto <hi rend="italic">Lat</hi> protulissemus <hi rend="italic">Rig:</hi> postulissemus <hi rend="italic">A,</hi> <lb/>
            postulassemus <hi rend="italic">B, Lat,</hi> post tulissemus <hi rend="italic">Scal</hi> 12 domini <hi rend="italic">Hartelius</hi> inuidia <lb/>
            <hi rend="italic">AB,</hi> in uisu <hi rend="italic">Gel,</hi> ut uidit Iohannes <hi rend="italic">fort.,</hi> iudicia <hi rend="italic">Hartelius</hi> 15 caeleriter <lb/>
            <hi rend="italic">A</hi> 19 eliganter <hi rend="italic">A</hi> 22 et edixerat <hi rend="italic">Gel:</hi> et ei dixerat <hi rend="italic">AJB</hi> <lb/>
            23 regnum dei <hi rend="italic">x</hi> 26 uitae panis <hi rend="italic">Semlerw:</hi> uita panis <hi rend="italic">AB</hi>- </note> <lb/>
             
<pb n="185"/>
            de caelis, tunc quod et corpus eius in pane censetur: hoc <lb/>
            est corpus meum. itaque petendo panem quotidianum perpetuitatem <lb/>
            postulamus in Christo et indiuiduitatem a corpore <lb/>
            eius. sed et quia carnaliter admittitur ista uox, non sine religione <lb/>
            potest fieri et spiritalis disciplinae. panem enim peti <lb n="5"/>
            mandat, quod solum fidelibus necessarium est; cetera enim <lb/>
            nationes requirunt. ita et exemplis inculcat et parabolis retractat, <lb/>
            cum dicit: numquid panem filiis pater aufert et <lb/>
            canibus tradit? item: numquid filio panem poscenti <lb/>
            lapidem tradit? ostendit enim, quid a patre filii expectent. <lb n="10"/>
            sed et nocturnus ille pulsator panem poscebat. merito autem <lb/>
            adiecit: da nobis hodie, ut qui praemiserat: nolite de crastino <lb/>
            cogitare quid edatis. cui rei parabolam quoque accommodauit <lb/>
            illius hominis, qui prouenientibus fructibus ampliationem  <lb/>
            <milestone n="169" unit="altpage"/>   horreorum et longae securitatis spatia cogitauit, is <lb n="15"/>
            ipsa nocte moritur. 
</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>