<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:stoa0270.stoa001.opp-lat1:2.41.1-2.41.8</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:stoa0270.stoa001.opp-lat1:2.41.1-2.41.8</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:stoa0270.stoa001.opp-lat1"><div n="2" subtype="book" type="textpart"><div n="41" subtype="chapter" type="textpart"><div n="1" subtype="section" type="textpart"><p> Igitur apud Ariminum, urbem Italiae, synodum congregari <lb/>
            iubet: idque Tauro praefecto imperat, ut collectos in unum non <lb/>
            ante dimitteret, quam in unam fidem. consentirent, promisso  <lb/>
            eidem consulatu, si rem effectui tradidisset. 
</p></div><div n="2" subtype="section" type="textpart"><p>ita missis per Illyricum,<lb/>
            Italiam, Africam, Hispanias Galliasque magistri <sic>officialibus</sic>,<lb n="15"/>
             acciti aut coacti quadringenti et aliquanto amplius occidentales<lb/>
            episcopi Ariminum conuenire: quibus omnibus annonas  <lb/>
            et cellaria dari imperator praeceperat. 
</p></div><div n="3" subtype="section" type="textpart"><p>sed id nostris, id est Aquitanis,<lb/>
            Gallis ac Britannis, indecens uisum: repudiatis fiscalibus <lb/>
            propriis cum sumptibus uiuere maluerunt. tres tantum et: Britannis<lb n="20"/>
             inopia proprii publico usi sunt, cum oblatam a ceteris <lb/>
            collationem respuissent, sanctius putantes fiscum grauare quam  <lb/>
            singulos. 
</p></div><div n="4" subtype="section" type="textpart"><p>hoc ego Gauidium episcopum nostrum quasi obtrectantem<lb/>
            referre solitum audiui, sed longe aliter senserim laudique <lb/>
            attribuo, episcopos tam pauperes fuisse, ut nihil proprium haberent<lb n="25"/>
             neque ab aliis potius quam a fisco sumerent, ubi neminem <lb/>
            grauabant: ita in utrisque egregium exemplum. de reliquis nihil


<note type="footnote"> 5 <hi rend="italic">uerba</hi> ut S. Hil in epist. refert Sigonius <hi rend="italic">pro glossemate</hi> habuit, <hi rend="italic">quod <lb/>
            Seuerus numquam alias aliquem nomine sancti</hi> nominasset; <hi rend="italic">locus II,</hi> 96, 1 <lb/>
            <hi rend="italic">diuersus est</hi> 6 delirauerat P: delirauerit b II quibus rebus b 15 aCricam<lb/>
            <hi rend="italic">P</hi> II magistri P, ut <hi rend="italic">coni. Gothofredus</hi> (ad <hi rend="italic">cod. Тheod. I, 10,</hi> 3) : <lb/>
            magistris <hi rend="italic">b; cf. dial</hi>. 9, 11 <hi rend="italic">et Bil. fragm</hi>. 1, 4, <hi rend="italic">ubi</hi> de hac ipBa <hi rend="italic">re</hi> dicit : <lb/>
            officiales magistri uolit.ant 16 aut coacti <hi rend="italic">Sigonius :</hi> aut macti P, aut <lb/>
            etiam coacti <hi rend="italic">Giselinus,</hi> aut adacti <hi rend="italic">Bernay, not</hi>. 38 17 conuenere b <lb/>
            18 dare P, em. SigoniusII id est - Britannia Sigonius pro glossetnate<lb/>
            habuit, at <hi rend="italic">recte</hi> monuit de <hi rend="italic">Prato</hi> nostris <hi rend="italic">hic</hi> nota significari cstAolicoe,<lb/>
            <hi rend="italic">Bed</hi> solos Aquitanos; <hi rend="italic">cf. Bernays</hi> n. <hi rend="italic">JJ</hi> 20 cum P: Otn. <hi rend="italic">b</hi> 25 epi <lb/>
            acopiB b 26 a P: om. b II sumere uoluisee <hi rend="italic">Bernays</hi> 27 in utriaque <lb/>
            <hi rend="italic">Drusius :</hi> in utriusque P; sententiam <hi rend="italic">recte perspexerunt Hofmeister</hi>at <hi rend="italic">de</hi> </note> <lb/>


<pb n="95"/>
            memoria dignum traditur, sed redeo ad ordinem. 
</p></div><div n="5" subtype="section" type="textpart"><p>posteaquam  <lb/>
            omnes, ut supra diximus, in unum collecti sunt, fit partium <lb/>
            secessio. ecclesiam nostri optinent, Arriani autem aedem, tum <lb/>
            de industria uacantem, orationis loco capiunt, sed hi non amplius <lb/>
            quam LXXX, reliqui nostrarum partium erant. 
</p></div><div n="6" subtype="section" type="textpart"><p>igitur frequentibus<lb n="5"/>
            conciliis nihil actum, nostris in fide manentibus, illis de <lb/>
            perfidia non cedentibus. ad postremum placuit decem legatos <lb/>
            mitti ad imperatorem, ut quae esset partium fides uel sententia, <lb/>
            cognosceret sciretque pacem cum haereticis esse non posse. 
</p></div><div n="7" subtype="section" type="textpart"><p>idem  <lb/>
            Arriani faciunt mittuntque numero pari legatos, qui aduersum <lb n="10"/>
            nostros coram imperatore confligerent. sed ex parte nostrorum <lb/>
            leguntur homines adulescentes, parum docti et parum cauti: ab <lb/>
            Arrianis autem missi senes, callidi et ingenio ualentes, uetemo <lb/>
            perfidiae imbuti, qui apud regem facile superiores extiterunt. <lb/>

</p></div><div n="8" subtype="section" type="textpart"><p>            sed nostris mandatum, ne quo modo cum Arrianis communionem  <lb n="15"/>
            went omniaque integra synodo reseruarent.

</p></div></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>