Sed finis persecutionis illius fuit abhinc annos VIIII et LXXX,
quo tempore Christiani imperatores esse coeperunt. namque
tum Constantinus rerum potiebatur, qui primus omnium Romanorum
principum Christianus fuit.
sane tum Licinius, qui aduersum
Constantinum de imperio certauit, milites suos litare
praeceperat: abnuentes militia reiciebat. sed id inter persecutiones
non computatur: adeo res leuioris negotii fuit, quam ut
ad ecclesiarum uulnera perueniret.
exinde tranquillis rebus pace
perfruimur: neque ulterius persecutionem fore credimus, nisi eam,
quam sub fine iam saeculi Antichristus exercebit. etenim sacris
uocibus decem plagis mundum afficiendum pronuntiatum est: ita
cum iam VIIII fuerint, quae superest ultima erit.
hoc temporum
tractu mirum est quantum inualuerit religio Christiana. tum
siquidem Hierosolyma horrens ruinis frequentissimis ac magnificentissimis
ecclesiis adornata.
namque Helena, mater principis
Constantini, quae Augusta cum filio conregnabat, cum Hierosolymam
agnoscere concupisset, reperta ibi idola ac templa protriuit:
mox usa regni uiribus basilicas in loco Dominicae passionis
et resurrectionis et ascensionis constituit.
illud mirum,
quod locus ille, in quo postremum institerant diuina uestigia,
cum in caelum Dominus nube sublatus, continuari pauimento
cum reliqua stratorum parte non potuit, siquidem quaecumque
applicabantur, insolens humana suscipere terra respueret, excussis
in ora apponentium saepe marmoribus.
quin etiam calcati
Deo pulueris adeo perenne documentum est, ut uestigia impressa
cernantur.
et cum cotidie confluentium fides certatim Domino
calcata diripiat, damnum tamen arena non sentiat, et eandem
adhuc sui speciem, uelut impressis signata uestigiis, terra
custodit.
b: praecarae P 2 conectandas P, connectendas edd.
7 quia adnersum P, em. Vonck 18 adhornata P, eat adornata b 20 concnpisceret
b 21 basylicas P, basilicam b 23 postrem\' (posiremns) P
24 sublatus est b 28 docimentaiQ P 30 eandem Laubmann: eadem P