Crescebat in dies in eum regis odium stimulante inuidia,
quia bonos semper mali insectantur. igitur ministris et Ionathae
filio imperauit, uitae eius ut insidias pararent.
sed Ionathae carus
acceptusque iam inde a principio Dauid fuerat: itaque rex increpitus
a filio cruentum imperium repressit.
sed non diu mali boni
sunt. nam cum spiritu erroris Saul
cithara laborantem deliniens, lancea eum ferire conatus est,
nisi ille letalem ictum propere declinasset.
exinde iam non occulte,
sed palam ei necem parabat: nec ultra se Dauid regi credidit. ac
primum fugiens ad Samuelem se contulit, inde ad Abimelech,
postremo ad regem Moab confugit. mox per Gad prophetam monitus
in terram Iudae regressus, uitae periculum adiit.
ea tempestate
Saul Abimelech sacerdotem interemit, cur Dauid recepisset:
et cum ex ministris regiis nemo in sacerdotem manus inferre
auderet, Doec Syrus cruentum ministerium executus est.
post id
Dauid desertum petiit. illuc quoque eum Saul persecutus est, sed
inani opera eius exitium moliebatur, quem Deus protegebat. erat
Mtlxoi LXX, Michal text. hebr. 13 matrimonio
P: matrimonium b 21 loetalem P 23 Abimelech, post ad
regem Geth, postremo Drusvus 25 in t. Juda coni. de Prato, ut estin
LXX d, yñv \' Ιούα 26 cur P: quod b; cf. Ind. IIIs. u. 28 doęc P,
Doeg b; cf. LXX dutjx II sirus P 29 peraeqnntns b II sed om. P, fori.
\'persecntns, set inani 30 exitum P 1\\ Dominus b
se coniecerat.
Saul nesciens in primo speluncae aditu reficiendi
corporis gratia successerat, ibique somno captus requiescebat.
quod ubi Dauid animaduertit, hortantibus cunctis ut oportunitate
uteretur, abstinuit regis exitio, diploidem tamen eius abstulit.
mox egressus tuto eminus loco a tergo allocutus est, sua in illum
commemorans beneficia, ut saepe pro regno eius caput periculis
obiectasset, ut postremo praesenti tempore a Deo sibi traditum
interimere noluisset. ad haec Saul culpam fateri, ueniam precari,
lacrimas fundere, pietatem Dauid extollere, malitiam suam incusare,
regem eum et filium appellans.
tantum ex feroci illo animo
mutatum: crederes nihil ultra aduersum generum ausurum. sed
Dauid, qui pensius ingenium mali spectatum haberet et cognitum,
nihil regi credendum ratus intra eremum se continebat.
Saul uecors
animi, quia comprehendendi generum potestas non erat,
filiam suam Melchol Dauid, ut supra retulimus, nuptam Faltim
cuidam in matrimonium dedit. Dauid ad Allophylos confugit. - ;