Victores secundo proelio Allophyli arcam Dei, quae in potestatem
uenerat eorum, oppido Azoto in templum Dagon intulerunt.
sed simulacrum daemoni dicatum, ubi arca illata est, corruit:
cumque idolum loco restituissent, nocte insecuta discerptum est.
inde mures per omnem regionem exorti noxiis morsibus multa
hominum milia leto dabant.
quo malo compulsi Azotii ad declinandam
calamitatem arcam Dei ad Gethaeos transtulerunt. qui
P 1\\ non curiose Pb, emendauit Oiselinus 2 done P
5 agebant Vorstius: agebantur Pb; cf. I, 24,1. 29, 7. 34, 2. 11, 9,
2 (?). 10, 4. 46, 8. II Samnhel P, et sic plerumque, sed non seMper
6 Elcana Drusius et deinde Hanna 8 Domino et 9 Dominus b 10 dennntians
ob uitia de Prato 11 a om. P II quanquam P 12 lenior P:
,leuior b 14 aciem b: etiem P 17 conspecta P 18 Domini et 19 Do-
mino b 28 loeto dabunt P 29 getheos P
transuexerunt. his uero, aduocatis gentis eius primoribus, consilium
fuit, arcam Domini Hebraeis reddere. ita ex sententia principum
augurumque et sacerdotum imposita uehiculo multis cum
muneribus remittitur.
illud mirabile, quod, cum oneri boues feminas
subiecissent uitulosque earum domi retinuissent, iter nullo
duce in Iudaeam pecudes direxerunt, non reuocante affectu foetus
relicti. cuius rei miraculo reguli Allophylorum usque in fines
Hebraeorum aream secuti religiosum officium praestiterunt.
Iudaei
autem, ubi referri aream uiderunt, certatim ex oppido
cum gaudio obuiam ruere, festinare, exultare, grates Deo referre.
mox Leuitae, quorum hoc negotium erat, sacrificium Deo celebrant,
bouesque eas, quae arcam adduxerant, immolant.
sed in
oppido, quod supra diximus, teneri arca non potuit. itaque passim
Dei nutu per totam urbem saeuitum, arca in Cariathiarim oppidum
translata est ibique per uiginti annos fuit.