non tamen illa pedes, sed curru invecta venustosaucia mirantum capiebat corda virorum,o nova pugnandi species! non ales harundonervum pulsa fugit, nec stridula lancea tortoemicat amento, frameam nec dextra minatur; sed violas lasciva iacit foliisque rosarumdimicat et calathos inimica per agmina fundit,inde eblanditis Virtutibus halitus inlexinspirat tenerum labefacta per ossa venenum,et male dulcis odor domat ora et pectora et arma ferratosque toros obliso robore mulcet.deiciunt animos ceu victi et spicula ponunt,turpiter, heu, dextris languentibus obstupefactidum currum varia gemmarum luce micantemmirantur, dum bratteolis crepitantia lora et solido ex auro pretiosi ponderis axemdefixis inhiant obtutibus et radiorumargento albentem seriem, quam summa rotarumflexura electri pallentis continet orbe.et iam cuncta acies in deditionis amorem