can. 2

Quaenam sint quae sibi dissona et inimica motu ac fructibus existant; est namque natio praua, sed et perditio habens filium proprium.

Rom. 54.

Cor. H. 28. 34.

Gal. 30. 31.

Eph. 30.

Philipp. 12.

Thess. II. 4.

Hebr. 23.

can. 3

Quia duo genera spirituum sunt, unum dei, alterum mundi ad errores. can. II: Rom. 8, 7. Gal. 5, 22; Eph. 5, 9; Hebr. 12, 11. Philipp. 2, 15. II. Thess. 2, 3. can. III: Rom. 8, 5; I. Cor. 2, 11. 12; 12, 3. I. Tim. 4,1. 1 ac] hac CLTV 2 tantumodo V 3 sectionum numeri in omnibus codicibus atramento et Romanis quas dicimus formis exaranttW; 3 Rom. — 8 Hebr.] de orthographia horum nominum in singulis codd. maxime uaria uid. praef. c. III. 3 Rom. 29 P 4 Cor. 6. 18. 17 r, Cor. II. 6. 13. 22 L, Cor. I. 2. 6. 18. 22 A, Cor. II. 6. 19. 21 V 5 Col. 6. 5. 5 A 6 Tim. II. 5. 29 P, Tim. I. 8. 29 V 7 Tit. 3 L 8 Hebr. 1. 11. 14 M, Hebr. 12. 18 H 9 quaenam] qU/IJenim T sunt CATTn et inimica -11 proprium om. Tc, guamuis exhibeat C dissona et] dissonet T motu] moribus P 10 exitant L habens om. T 11 proprium om. P filium suum proprium n 12-18] huius canonis mmeri omnes desunt in r 12 Rom. 29 P, in quo canonis 1 et II numeri male confunduntur 13 Cor. II. 34. 37 A, Cor. II. 5. 22 P 14—17 haec prorsus desunt in P, in quo tamen Col. 5. Tit. II (!) 5. 29. Tim. II. 1 15 sub sect. Eph. 30 in y can. 111 pro II laudatur 18 Hebr. 24 2T, Hebr. 1. 11.18 P 19 sint MVPII et alterum P 20 mundi om. A XVIII. Priscill. 8

Rom. 54. 55. 56. 58. 59.

Cor. I. (6.) 11. 12. 72.

Cor. H. 19.

Gal. 30.

Tim. I. 15.

Tim. II. 5.