atque utinam nostros similis clementia morbos tangeret, et miseri maculas depellere cordis orans tam sancto Martinus uellet ab ore. tum credo ad uerae reuocarer gaudia pacis, sanatum adtollens sancta ad mysteria uultum, et post euersum, dederat quem portio, censum- spes mea clementis domini penderet ab ore, porcorumque escas linquens uel gaudia carnis- acciperem uerae signacula certa fidei. Quin et contactus tantum uel fimbria uestis raptaque certatim disrupto uellere fila omnibus in causis celeres habuere medellas. namque ut praeteream quae non obscurius acta erga humiles latuere homines, num, quaeso, latebit Arborius, mundi eximio perfunctus honore, clarus praecelsae qui culmine praefecturae Romana indultis moderamina rexit habenis, nec minus excellens morum probitate piorum? huius consumptis penitus iam tabida membris unica languidulos stratis reiecerat artus