. quorum uel mentes daemon uel corpora morbus obruerat, cordi orantes membrisque medellam. hi gressu stabiles, hi sensu abiere ualentes. praecipue tamen e cunctis, quae gratia Christi per famulum dignata suum miracula fecit, unius eminuit praesens curatio serui, quem daemon toto captiuum iure tenebat. denique cum sanctus, grandi ambitione rogantum permotus, miserum deduci ad sancta iuberet limina, non potuit quisquam uincire furentem. sic cunctos rabido debacchans ore fugabat dentibus infrendens: lacerum cruor undique corpus texerat et nudis horrebant uulnera membris. tum dominus, claro nimium sublimis honore, fascibus ornatus proconsulis, inmemor huius ambitionis adest genibusque aduoluitur almis, ac pronus pedibus blandas circumligat ulnas orans ut, quoniam nec uis nec uincla ualerent adtrahere insano bacchantem corde ministrum, ipse adeat tectum, sub quo iam tempore multo