attamen ad praesens tempus confessio uixit. nec uero hic finis titulis, nec tempore saltim intercisa breui uirtutum stemmata cessant. nam semper sancto comes indiscreta cohaeret gratia nec certo cohibetur fine locorum. progressum sequitur, manet indiuulsa manenti, si sit causa uiae, gaudens comitatur euntem. Nam dum distenti propere legit auia ruris, qua diffusa patet latis fera Gallia campis, dum sequitur miserum gentilis turba cadauer \'et tremefacta leui motantur lintea uento, porrecto in longum per plana patentia uisu funeris obsequium cultum putat esse nefandi daemonis, et ritus miserorum ferre sacrorum submissa idolicis bacchantum colla figuris. protinus adtollit sanctum et uenerabile signum, et crucis obiectu propere uenientibus obstat, 228-250] Sulp. Sev. V. M. 12. 233] cf. Coripp. Ioh. III, 356. 209 sacrarum P 210 cultos RIP 213 compositis S mendatia R 214 prespectis R rimens P petentia cod. Iureti pendentia v 217 assumens S 218 praecantis BlP 220 praemerentur P 221 tempus praesens S 222 hec uero Bx 224 sancto semper S comis RP coheret P 228 dum om. cod. Iureti cum v 230 tum S 231 lentea P 234 ferrae P 235 summissa RS bachantum S 236 attolit ex adtolit P attollit S attulit cod. Iureti ante tulit v 237 adiectu R obstans Brandes gressus instabiles uexilli pondere sistit. tum uero inposito miseros torpore teneri cernere erat neruisque artus riguisse ligatis,