Thrasybulum quoque ipsum temptare corruptione ausi sunt: quod ubi frustra speratum est, arcessitis a Lacedaemona auxiliis rursus. in bellum ruunt. ubi duo saeuissimi omnium longe tyrannorum trucidantur.

ceteros uictos et in fugam uersos Thrasybulus ubi uel maxime Athenienses esse intellegit, clamore consequitur, oratione retinet, precibus ligat, proponens ante oculos eorum, quos fugere uel ad quos refugere uellent; sibi aduersum triginta dominos, non aduersum ciues miseros bellum esse susceptum. quin potius omnes, qui se meminerint esse Athenienses, sequi oportere Atheniensium libertatis ultores.

itaque haec adhortatio tantum apud illos ualuit, ut mox reuersi in ciuitatem tyrannos arce decedere atque Eleusinam emigrare AVCTORES § 12 — § 14 Iustin. 5, 10 § 1-4.7 -11 (illa § 13 arce decedere atque desunt apud Iustinum) 1 id] it sed eras. D || proilium D || pro om. P1R1 pro s. 8. m. 2 R p s. 8. m. rec. P || patria] L propria- (una litt. erasa) P propria RDv (an scrib. patriae coll. P?) || illius La 2 animorum atque] adque animorum D || adque PaRa 4 prius sibi] LPR sibi prius Dh 5 trasybulum PB transibulum D 6 temtare PD 7 est om. D || arcessitis a] ar ces siti Ba (sa eras.) D || accer*sitis (ac ex ar corr.) B || lacedaemona] L lachedemona Place daemonia D la* cedemonia (c ex ch m. 2) B Laoedaemone v 8 saeuissimae D 9 caeterus D || in add. m. 2 P || trasybulus PB transibulus D 10 maxima] ien 0 mae D || atbenses (corr. m, 2) P || clamare P 11 praecibus Pa || proponis (is eras.) D 12 ad] aut D || refugere] fugere P || uellent (uel aX. m. in ras.) B uellint D 13 treginta D xxx PR || ueradsum (corr. m. 2) P aduersus D 15 miminjssent D || atheniense* (s m. 2) L adthenienses D 16 liberatis D 17 adhora acio D || aput L || illosj L eoa PRDv 18 decędere (< àeletum) R || adque (d in t corr.) PR || eleusinam (ai in ras.) P || emigrare] LPR migrare Dfh conpulerint. qui postquam in societatem urbis ciues suos, eatenus exules, receperunt, tyrannos in bellum aemulatione suscitant, quibus libertas aliorum quasi ipsorum seruitus uidebatur.

tunc indicta pugna cum prius quasi ad conloquium conuenirent, circumuenti insidiis ueluti pacis uictimae trucidantur: ita reuocati in unum, post inexplebiles magnorum lacrimas gaudiorum haec prima fundamina recuperatae libertatis instaurant proposita iuris iurandi contestatione, uti discordiae animositatesque praeteritae in obliuionem perpetuam atque immortale silentium deducantur.

quod pactionis genus quasi nouam uitae institutionem nouamque felicitatem status sui informantes amnestiam uocauerunt, id est abolitionem malorum. sapientissima Atheniensium, praesertim post tanta miseriarum documenta, prouisio: si quo pacto res humanae manente consensu hominum ita ut ordinantur ualerent:

sed adeo hoc idem placitum inter ipsa paene placiti uerba corruptum est, ut uix intercedente biennio Socrates ille clarissimus philosophorum adactus malis ueneno sibi apud eos uitam extorserit, deinde AVCTORES § 15 ex Cicerone Philipp. 1, 1 ut uid. (uid. Oros. 7, 6 6 S); cf. Valer. Max. 4, 1, 4 .§ 16 biennio cf. Euseb. 1617 (1616) f et 1618 || deinde- interuenientibus cf. Eus. 1655 1 conpulerint] LRl conpulerent D conpellerint (sic co-) P co*pulerint (c5 signifcom) R2 2 exulis D 4 conloquim P colloquium nl n Rb || conuerent P couenirent R 5 in insidiis P R 6 post] quasi L 8 iuris iurandi (d ex a corr.; i fin. ex corr. m. 2) P || animositatesquae (ae in e corr.) P 9 adque P1 || inmortale PRl 10 faccionis D 11 ui**tae (i cum t linea in rasura posita coniunxit m. 2) P || -que ex -quae corr. P || infirmantis L* 12 amnesciam D || auolitionem L tiabolionem R abolicionem D 13 post R || tanta.* P 14 siest R || qua m. rec. in quo corr. L || facto D N° 15 ita ut] LPRD ut v || ordina.tur P || hoc* (c erasum) P 16 placi- t dum P || poenae D pene Rb || ciplati P || uerba P 17 sogratis D U clarissimes P || philosoforum PR 18 adactos L || aput P* uix quadraginta annis interuenientibus, ut alia sileam, idem Athenienses adempta sibi penitus libertate sub Philippo Macedonum rege seruierint.

uerumtamen sapientissimi omnium Athenienses etiam suis malis satis docti concordia minimas res crescere, discordia maximas labi, cunctaque uel bona uel etiam mala quae foris geruntur internis esse radicata et emissa principiis, domi abstersere odia et foris bella presserunt, reliqueruntque posteris suis de ruina sui exemplum, de reparatione consilium: si tamen ob infirmissimam humanae mentis mutabilitatem, quod in adflictis rebus consulitur, in prosperis seruaretur.