clamores simul horrendos ad sidera tollunt et magis atque magis I poenas cum sanguine poscunt. has inter uoces I medio in flagrante tumultu arboris obnixus trunco I — tibi, magne, tropaeum, omnipotens genitor — I palmas utrasque tetendit teque uocans I multo uitam cum sanguine fudit. et tamen interea I tua nati maxima cura non tulit hanc speciem; I grauiter commotus et alto dat clarum e caelo signum. I nam tempore in illo sol medium caeli conscenderat igneus orbem. eripiunt subito nubes caelumque diemque et nox atra polum bigis subuecta tenebat. tris tenuit diei spatium non amplius horas: tum repetens iterum sua I clara in luce refulsit nona diei melior I rebus iam rite peractis. inde datum molitur iter. iamque arua tenebat