Ambrosios libat caelesti nectare rores, Stellifero tenues qui cecidere polo. Hos legit, his alitur mediis in odoribus ales, Donec maturam proferat effigiem. Ast ubi primaeua coepit florere iuuenta, Euolat ad patrias iam reditura domus. Ante tamen proprio quidquid de corpore restat Ossaque uel cineres exuuiasque suas Unguine balsameo myrraque et ture soluto Condit et in formam conglobat ore pio.