hac certe ratione meum sanabo dolorem. " sustulit illa manus caelumque adspexit in altum; emisit gemitus et talia uerba locuta est: Tu licet et gazas tradas et regna. tyranne, non capimur regum donis, nec munera sanctis eripient promissa dei. spes certior illa est. quae uitam nobis promittit tempore longo: hanc sequor, hanc didici, non lubrica tangere dona; sumere diuitias facile est et perdere uitam. sed licet et flammas post uerbera saeua mineris, nil mutare potes, quod primis coepimus annis. uirtute id cum lege data mihi uincere certum est. quid nunc, saeue, iubes ? natis quid, dure, minaris? hoc solo poteris matrem turbare dolore. est mihi namque deus spes; est mihi cura meorum, per quam spero equidem te nullum uincere posse. caeli, quaeso. faue numen, quia iusta rogamus." rex furit Antiochus, turbatus corda tumultu concutit et saeuos testatur lumine uultus, miraturque diu, possit quod femina tantum.