talibus adgreditur dictis monitura timentem: "Quartus es a primo partus mihi, quartus et infans. quae nunc uerba tibi, quae possum dicere, nate, hoc nisi. quod solum durata potentia tecum sit simul et uirtus sanctaeque et originis auctor? illi debemus, regi quodcumque negamus; ille dedit nobis Abraham cum semine sancto, per quem nobilitas, per quem genus omne probatur, quod manet in domino sanctum; quia nascitur Isac tunc, cum iam nullum natum sperare senectus sponte sua poterat, sterilis quia Sarra manebat. illa tamen peperit, generisque propagine coepta ex insperato remanent tibi, Sarra, nepotes, Esau et patria deductus origine Iacob. quos scimus partu geminos peperisse Rebeccam. hinc sumus, hinc morimur; genus hoc tibi, nate, petendum est. tu tibi pande uiam genitori[que] ac cede priorum, quorum progenies totum dispersa per orbem inuidiam patitur, dominum quia sola potentem mente colit, mixta nec turbae accedit iniquae.