Praeberent mortemque mori qui posse docerent. Explicitis etiam mox quinquaginta diebus Vertice de summo diuini nectaris haustum Detulit in ramos caelestis spiritus aura: Dulci rore graues manabant undique frondes. Ecce sub ingenti ramorum tegminis umbra Fons erat: hic nullo casu turbante serenum Perspicuis inlimis aquis, et gramina circum Fundebant laetos uario de flore colores. Hunc circum innumerae gentes populique coibant, Quam uarii. generis sexus aetatis honoris, Innuptae nuptaeque simul uiduaeque nurusque, Infantes puerique uiri iuuenesque senesque : Hic ubi multigenis flexps incumbere pomis Cernebant ramos, auidis attingere dextris Gaudebant madidos caelesti nectare fructus. Nec prius hos poterant cupidis decerpere palmis, Quam lutulenta uiae uestigia foeda prioris Detererent corpusque pio de fonte lauarent. Ergo diu circumspatiantes gramine molli.