Hi cum perpetuo ferrent sua dona tonanti, 111 labentem B 113 calcent OeMer (Tertull. II p. 775) 114 suadelis R, loquelis Morelius et v 118 cessitque R 127 ortis B 130 calidos R 131 menbra frigerent B 133 opperiens Fdbricim 136 bino Morelius et v 138 cuius R 139 multa B, huius Morelius et v 140 at R, ast v Dissimiles fructus sensu suadente dedere. Nam prior uberibus fuerant quae prosata glebis Optulit: ast alius miti se deuouet agno, Exta gerens sincera manu adipemque niualem. Confestimque placet Domino pia uota tuenti. Quod propter gelida Cain incanduit ira. Quem Deus adloquio dignatus talibus infit: Dic mihi, si rectum uiuas et noxia cernas, Degere non possis contracto a crimine purus ? Desine mordaci fratrem disperdere sensu, Qui tibi ceu Domino subiectus colla praebebit., Nec tamen his fractus fratrem deducit ad arua Atque ubi deprensum deserto in gramine uidit, Elidit geminis fraudans pia guttura palmis. Quod factum Dominus caelo speculatus ab alto Disquirit quonam terrarum degat Abelus? Ille negat positum custodem se fore fratris. Cui Deus effatur: nonne uox sanguinis eius Ad me missa sonat celsamque ascendit ad axem?