abditus et tacitas vindictae praestruit iras,spectaturque favens odiis locus aptaque letotempora. nec quisquam tanta de pube repertus,proderet incautis qui corda minantia verbis.quae non posteritas, quae non mirabitur aetas tanti consilium vulgi potuisse taceriaut facinus tam grande tegi mentisque caloremnon sermone viae, non inter pocula rumpi?aequalis tantam tenuit constantia turbamet fuit arcanum populo. percurritur Haemus, deseritur Rhodope Thracumque per ardua tendunt,donec ad Herculei perventum nominis urbem.Ut cessisse ducem, propius venisse cohortescognita Rufino, magna cervice triumphatomnia tuta ratus sceptrumque capessere fervet et coniuratos hortatur voce clientes:“vicimus, expulimus, facilis iam copia regni.nullus ab hoste timor. quis enim, quem poscere solumhorruit, hunc tanto munitum milite vincat?quis ferat armatum, quem non superavit inermem?