iam produnt lacrimas flammea simplices.ne cessa, iuvenis, comminus adgredi, impacata licet saeviat unguibus.non quisquam fruitur veris odoribusHyblaeos latebris nec spoliat favos,si fronti caveat, si timeat rubos;armat spina rosas, mella tegunt apes. crescunt difficili gaudia iurgioaccenditque magis, quae refugit, Venus,quod flenti tuleris, plus sapit osculum.dices o! quotiens, “hoc mihi dulciusquam flavos deciens vincere Sarmatas!”Adspirate novam pectoribus fidemmansuramque facem tradite sensibus.tam iunctis manibus nectite vincula,quam frondens hedera stringitur aesculus,quam lento premitur palmite populus,