cuncta pavet speratque nihil, sic aestuat ales,quae teneros humili fetus commiserit ornoadlatura cibos, et plurima cogitat absens :ne gracilem ventus decusserit arbore nidum,ne furtum pateant homini, ne praeda colubris. Ut domus excubiis incustodita remotiset resupinati neglecto cardine postesflebilis et tacitae species adparuit aulae,non expectato respectu cladis amictusconscidit et fractas cum crine avellit aristas. haeserunt lacrimae ; nec vox aut spiritus orisredditur, atque imis vibrat tremor ossa medullis ;succidui titubant gressus ; foribusque reclusis,dum vacuas sedes et desolata pererratatria, semirutas confuso stamine telas atque interceptas agnoscit pectinis artes.divinus perit ille labor, spatiumque relictumaudax sacrilego supplebat aranea textu.Nee deflet plangitve malum ; tantum oscula telaefigit et abrumpit mutas in fila querellas :