Felix, qui propriis aevum transegit in arvis,ipsa domus puerum quem videt, ipsa senem ;qui baculo nitens in qua reptavit harenaunius numerat saecula longa casae.illum non vario traxit fortuna tumultu, nec bibit ignotas mobilis hospes aquas,non freta mercator tremuit, non classica miles,non rauci lites pertulit ille fori,indocilis rerum, vicinae nescius urbisadspectu fruitur liberiore poli. frugibus alternis, non consule computat annum :autumnum pomis, ver sibi flore notat.idem condit ager soles idemque reducit,metiturque suo rusticus orbe diem,ingentem meminit parvo qui germine quercum aequaevumque videt consenuisse nemus,proxima cui nigris Verona remotior IndisBenacumque putat litora Rubra lacum.sed tamen indomitae vires firmisque lacertisaetas robustum tertia cernit avum.