carmina prima tibi eum iam puerilibus annistraderet adsidui permulcens cura magistriinbueretque novas aures sensusque sequaces,ut respondendas docili quoque murmure voeesemendata rudi perferret lingua palato, addidimus nil triste senes, ne cura monendilaederet aut dulces gustus vitiaret amaris.at modo, cum motu vigeas iam puberis aevifortiaque a teneris possis secernere et ipseadmonitor morumque tibi fandique videri, accipe non praecepta equidem, set vota precantiset gratantis avi festum ad sollemne nepotis.adnuit, ut reducem fatorum ab fine senectamsospes agam festumque diem dubitataque cernamsidera, deposito prope conclamatus in aevo. hoc, mellite nepos, duplicato faenore partumnatali accedente tuo, munusque salutisplenius hoc nostrae, quod iam tibi puberis aevicrescit honos iuvenemque senex iam cerno nepotem.Sexta tibi haec primo remeat trieteris ab anno,