CONTINUVTA meae durare silentia linguaete numquam tacito memoras placitamque latebrisdesidiam exprobras neglectaeque insuper addiscrimen amicitiae formidatamque iugalemobicis et durum iacis in mea viscera versum. parce, precor, lacerare tuum, nec amara paternisadmiscere velis, eeu melle absinthia, verbis.Cura mihi semper fuit et manet officiis teomnibus excolere, adfectu observare fideli,non umquam tenui saltim tua gratia naevo conmaculata mihi est; ipso te laedere vultusemper et incauta timui violare figura;eumque tua accessi, venerans mea cautius oraconposui et laeto formavi lumine frontem,ne qua vel a tacito contractam pectore nubem duceret in sanctum suspicio falsa parentem.hoc mea te domus exemplo coluitque colitqueinque tuum tantus nobis consensus amorem est,quantus et in Christum conexa mente colendum.Quis tua, quaeso, tuis obduxit pectora livor?