debeo et hanc nostris, fili dulcissime, curishistoriam: quamquam titulo non digna serenoanxia maestarum fuerit querimonia rerum.Iam super egelidae stagnantia terga Mosellaeprotulerat te, nate, ratis maestique parentis oscula et amplexus discreverat invidus amnis,solus ego et quamvis coetu celebratus amicosolus eram profugaeque dabam pia vota carinaesolus adhuc te, nate, videns; celerisque remulciculpabam properos adverso flumine cursus. quis fuit ille dies? non annus longior ille est,Attica quem docti collegit cura Metonis.desertus vacuis solisque exerceor oris.nunc ego pubentes salicum deverbero frondes,gramineos nunc frango toros viridesque per ulvas lubrica substratis vestigia libro lapidis,sic lux prima abiit, sic altera meta diei,sic geminas alterna rotat vertigo tenebras,sic alias: totusque mihi sic annus abibit,restituant donec tua me tibi fata parentem.