quam propere legimus, tam cito neclegimus. agri bis centum colo iugera, vinea centumiugeribus colitur prataque dimidio,silva supra duplum, quam prata et vinea et arvum;cultor agri nobis nec superest nec abest,fons propter puteusque brevis, tum purus et amnis; naviger hic refluus me vehit ac revellit,conduntur fructus geminum mihi semper in annum.cui non longa penus, huic quoque prompta fames.Haec mihi nec procul urbe sita est, nec prorsus ad urbem,ne patiar turbas utque bonis potiar. et quotiens mutare locum fastidia cogunt,transeo et alternis rure vel urbe fruor.