Accipite non multum. Et uidi quia tantum praecederet sapientia stultitiam, quantum differt lux a tenebris. sapientis oculi in capite eius: stultus in tenebris ambulat. Et alio quanto post: Custodi pedem tuum ingrediens domum dei. 4 Frou. 30, 7-10 11 Prou. 31, 9 19 Eccle. 2, 13 et 14 22 Eccle. 4, 17 et Eccle. 5, 1-6 1 pnncipef MPlCx 2 ludiciom M\' abominabιτur P1 3 uirmn] om. P\' 4 XIIII] aliquos a rogam re P2v denegiT MP1 5 moreM- MC et] om. C *longe (g ras.) M 6 de**denf P τribui MP1 9 furef C peiere Sa (eod. Am.) acuses MC, acuaf P1 10 corruef MCa er pofr paut P1: et post aliquantam a, om. MP1CRS 11 decerne Sv iudicia P\' 12 pauperem er mopem P 18 parabulif MP 15 m illo funr C1 16 opere S monfτratumu*f P\', monftremus a 19 non mulrum accipιτur S poederiT MP1CS1, pcediT R 20 diferr MC a] om. M1* fapienref C 21 capi**re M ftultus autem a 22 aliquanτū BS poft aliquantum a cuProde MP\' multo enim melior est oboedientia quam stultorum uictimae, qui nesciunt, quid faciant mali. Ne temere quid loquaris, neque cor tuum sit uelox ad proferendum sermonem coram deo. deus enim in caelo et tu super terram: idcirco sint pauci sermones tui. multas curas secuntur somnia, et in multis sermonibus inuenitur stultitia. si quid uouisti deo, ne moreris reddere: displicet enim ei infidelis et stulta promissio: sed quodcumque uoueris redde: multoque melius est non uouere quam post uotum promissa non reddere. ne dederis os tuum, ut peccare facias carnem tuam, neque dicas coram angelo: non est prouidentia: ne forte iratus deus super sermone tuo dissipet cuncta opera manuum tuarum. ubi multa sunt somnia, plurimae uanitates et sermones innumeri: tu uero deum time. Et post VI uersus: Auarus non inpletur pecunia: et qui amat diuitias, fructus non capiet ex eis. Et aliquanto post: Melius est ire ad domum luctus quam ad domum conuiuii: in illa enim finis cunctorum admonetur hominum, et uiuens cogitat, quid futurum sit. melior est ira risu: quia per tristitiam uultus corrigitur animus delinquentis. cor sapientium, ubi tristitia est: et cor stultorum, ubi laetitia. melius est a sapiente corripi quam stultorum adulatione decipi: quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla, sic risus stulti. Et post IIII uersus: Melior est patiens adrogante. ne uelox sis ad irascendum: quia ira in sinu stulti requiescit. ne dicas: quid putas causae est quod priora tempora meliora fuere, quam nunc sunt? stulta est enim huiuscemodi 14 Eccle. 5, 9 16 Eccle. 7, 8-7 2S ib. 9-11 1 obedienτιa RS quam] quasi P1 2 nefcienT MC rimere M1O 4 enim] enen Ml tu] ru* P, om. S 5 feconrur foma M1 7 enim] om. S pmido ... pmifa MP\' 9 non reddere promissa S redere Ml 10 of (f in ras. duarum litt.) M neque] ne S 11 deus] dfif S 12 concra M manum MPl 14 TIme dm C 16 poft aliquantum a 17 conmm M finef MC tunc τu∗rū (o elutJ M admonent M, admonererur PlC 21 compe Mpl, comgi S adolanone (-cione M) MPC 23 paciens (cie in ras. m. al.) M arogante C, arroganTe M1PRS 24 in] om. S1 25 caufa P1S est] om. R interrogatio. Et post III uersus: Hoc autem plus habet eruditio et sapientia, quod uitam tribuunt possessori suo. Et aliquanto post: Ego os regis obseruo et praecepta iuramenti dei. ne festines recedere a facie eius, neque permaneas in opere malo. Et paulo post: Ex eo quod peccator, inquit, centies facit malum et per patientiam sustentatur, ego cognoui quod erit bonum timentibus deum, qui uerentur faciem eius. non sit bonum impio, nec prolongentur dies eius, sed quasi umbra transeant qui non timent faciem dei. Et post aliquantum: Dicebam ego meliorem esse sapientiam fortitudine. Et post IIII uersus: Melior est sapientia quam arma bellica: et qui in uno peccauerit, multa bona perdet. Et post II uersus: Pretiosior est sapientia et gloria parua ad tempus stultitia. Et post XIII uersus: Qui fodit foueam, incidet in eam: et qui dissipat saepem, mordebit eum coluber. qui transfert lapides, adfligetur in eis: et qui scindit ligna, uulnerabitur ab eis. si retunsum fuerit ferrum et hoc non ut prius sed hebetatum fuerit, multo labore exacuatur: et post industriam sequitur sapientia. si mordeat serpens in silentio, nihil eo minus habet qui occulte detrahit. uerba oris sapientis gratia, et labia insipientis praecipitabunt eum. Et paulo post: Laetare ergo, iuuenis, in adulescentia tua, et in bono sit cor tuum in diebus iuuentutis tuae, et ambula in 1 Eccle. 7, 13 8 Eccle. 8, 2 et 8 5 ib. 12 et 13 10 Eccle. 9, 16 11 ib. 18 13 Eccle. 10, 1 14 ib. 8-12 22 Eccle. 11, 9 et 10 et Eccle. 12, 1 1 habiT M 2 uιτa MC pofeffon M 4 fefunaef MC recede C 5 peccaTUr MCR 6 fenxief P\' paciencia M, paτιenτιa C 7 bonum enr 8 8 nec pro qui (om. longentur et uerba quae sequntur usque ad transeant) P1 9 umbrte S 10 meliorae eEfe M 11 et p. IIII u.] om. MPCR 12 pdir MCR, pedix P 13 parua (ar in rag.) M 14 sτulτιτιae S XVII P1, aliquos a fouea M 15 mcediT M, icidιτ PCB 16 adfligiTur MC, affligιΥ B uerba: et qui s. 1. u. ab eis om. MPCB fanda 8 17 et 18 fueraT Ml 18 mulra MPl exacu-rur (corr. m. 1) M, exacmτur Rt exacuaur Sav 19 post] per P* fequetur a sapienτιam P1 20 mhilominus S eo (e ita ras.) P 22 lavrare M uiis cordis tui et in intuitu oculorum tuorum. et scito quod pro omnibus his adducet te deus in iudicium. aufer iram a corde tuo, amoue malitiam a carne tua. adulescentia enim et uoluptas uana sunt. Memento creatoris tui in diebus iuuentutis tuae. Et post XXXIII uersus: Deum time et mandata eius obserua.

Restat ille liber Salomonis, cuius inscriptio est Canticum canticorum. sed de illo in hoc opus quid transferre possumus, cum totus amores sanctos Christi et ecclesiae figurata locutione commendet et prophetica pronuntiet altitudine? nisi quod in eo, quamuis sit ad intellegendum difficillimus, possumus tamen facile aduertere, quantum sit diuina illa at diuinitus inspirata caritas adpetenda quantique pendenda: quandoquidem non ibi semel dicitur, sed alio atque alio loco iterum ac tertio repetitur.

Adiuro uos, filiae Hierusalem, per capreas cernosque camporum, ne suscitetis neque euigilare faciatis dilectam, donec ipsa uelit. Adiuro uos, filiae Hierusalem, in uirtutibus et in uiribus agri, si leuaueritis caritatem, quoad usque uelit. Ecclesia quippe, in qua utique sumus, his uerbis exhortatur filias suas, hoc est ipsam in plurimis constitutam. ipsa est ager dei fructuosissimus, 5 Eccle. 12, 13 20 Cant. 2, 7 et Cant. 3, 5 22 Cant. 8, 4 1 in] om. P1 (cod. Am.) 2 hommb; M, homimb; C his] om. S1 3 & amoue Sav ammoae R 5 XXX 8, aliquos a 6 obferua. EXOPLICIT. RESTAT S 7 falomonif (1 a. lin. add. m. 1) M inscr.] confcnpno (-c10 MR) MPCR 8 est] e* P 9 qm M, quid (eorr. m. 1) C 10 et] om. MPCRS commendat PC, cumendaτ M1 11 pfAica M 12 eum MCR quodtnf P\' 14 dimmf MlPl 19 cantioo] cantica P 20 per] pre P1 cernofq; (f 4n ras.) M 21 faciatie] om. P\' 22 nelhr MP\'C in alt.] om. Sa 23 uellir MPC 25 ipsum Pl, fe iplktm Sa cuius uirtutes et uires magnae sunt, ad quas amando Christum martyres peruenerunt. nam quo usque uult ille dilectae suae in hac interim uita caritatem leuari, nisi quo usque ipse docuit uerbo elt suo est hortatus exemplo dicens: maiorem hac caritatem nemo habet, quam ut animam suam ponat pro amicis suis: et quod dixit efficiens? unde ne ad ipsum solum hoc pertinere uideretur, ait Iohannes in epistula sua: sicut Christus pro nobis animam suam posuit, sic et nos debemus animas pro fratribus ponere: hoc ergo est: quoad usque uelit. Legitur etiam in eodem Cantico: Ordinate in me caritatem. Christus quoque ipse ibi dicit: Pulchra es, amica mea, suauis et decora sicut Hierusalem. Et alibi: Quam pulchra es et quam decora, carissima, in deliciis! Et alio loco: Pone me ut signaculum super cor tuum, ut signaculum super brachium tuum: quia fortis est ut mors dilectio, dura sicut infernus aemulatio. Et post I uersum: Aquae multae non potuerunt extinguere caritatem, nec flumina obruent illam. si dederit homo omnem substantiam domus suae pro dilectione, quasi nihil despicient eam.