multos nunc habetis prauos, qui uobis displicent ualde, nec tamen hos separatis a uestra communione. non dico de illis peccatis, quae potestis et negare: fustes ignes mortes dico, quae committunt uestri in luce, et tamen suffertis illos uel errore uel timore. quantum erat, ferrent unum patres uestri pro unitate, si tantus erat tumultus, ut non possent degradare. adde quod innocens erat et nil poterant probare. sed ne crimen quaereretur, ubi se uidebant esse, finxerunt se nimis iustos, cum totum uellent turbare. Omnes qui gaudetis de pace, modo uerum iudicate. 67 sederunt v 68 quo 2 quod cet. v 70 testes v 72 consilio o 73 res ae coegit ).. ml cogit <p 74 alt. erat om. X 75 deponi non poterat 1:<1> tolerandus erat 2<I> 77 et] e X furore] fure X feretis A 78 de-iudicate om. (1)),, modor-iudicate om. A 79 uobis o/ 80 nunc uel S4> 81 habetas <I> 82 nec] neo A ml 84 mores A 85 illo A 87 degradari X 88 addo v nih(ch)il codd. 89 queretur X 90 turbaie Du Mfril perturbare codd. v 91 gaudetis-iudicate om. X de—iudicate om. A (I> Honores uanos qui quaerit, non uult cum Christo regnare, sicut princeps huius mali, de cuius uocantur parte. nam Donatus tunc uolebat Africam totam obtinere; tunc iudices transmarinos petiit ab imperatore. sed haec tam iusta petitio non erat de caritate. hoc ipsa ueritas clamat, quam uolo modo referre. nam consensit imperator, misit qui sederent Romae sacerdotes, qui tunc possent Caecilianum cum illo audire. dicta causa est, nil probatum est: ausus est et appellare