Dixit autem dominus ad Moysen: ecce
15, 1 14 Ib. 15, 22 16 Ib. 15, 24 19 Ib. 16, 1 22 Ib. 16, 2
25 Ib. 16. 4 LS 3 Et om. CNLSb in signo 8. I. m. 2 ut uidetur C
signum d 4 omnia opera b forsitam C 8 mediumj fuaov cod.
Graeci 9 que C 11 filiis N 12 xuptw cod. Alex. 18 xat tlttav
Xiyovttc cod. Vat. xoi sinav toa Xrfttv cod. Alex. cę ipan legin C caeipanlegim
N ce ipan legin LS Xeyav Xrpv b 16 murmorauit (ra
8. I. m. 1) C 17 dices L 19 ainagoga CNLS 20 eremum d
sinagoga CNLB 23 et iata] ista Cd 25 autem om. S
promisit. locutio est, qua panis pro alimento ponitur; amat
autem scriptura pluraliter magis panes quam singulariter dicere.
Mane uidebitis, inquit, gloriam <domini>,
dum exaudiet murmurationem uestram super deum,
id est quia murmuratis super deum: quod tantum ualet, ac
si diceret: aduersus deum. deinde notandum nouo modo hic
exauditionem dictam non precantium sed murmurantium, cum
reprehendat utique scriptura murmurationem . tamquam hoc
dixerit, quod cognouerit deus murmurationem eorum, et ipsam
dei cognitionem dixit exauditionem.
Accedite ante deum; exaudiuit enim
murmur uestrum: iterum exauditionem non precum significat
et petitionum sed etiam murmur malorum; hoc et
postea dicit deus: exaudiui murmur filiorum Israhel.
Et ecce in facie heremi minutum tamquam
coriandrum. cum totiens deus dicat: faciem terrae
sicut hic: faciem heremi, mirum est, unde homines ita
errent, cum faciem audierint, ut aliquid tale opinentur, qualis
hominis facies est uel alicuius animantis.
Secundum numerum animarum uestrarum;
unusquisque cum conmanentibus uobiscum
colligite. quam saepe scriptura animas homines appellat
parte totum — non facile autem carnes pro hominibus,
sed carnem, sicuti est: non timebo, quid mihi faciat
caro, quod apertius in eodem psalmo ait: quid mihi
25 Ps. 55, 5. 12 CNLS; cf. Quaest. de Exodo quam. LVIII celo C
mannaqi 8 mannam CL plaiturns] pluit uobis N 3 magis om. N
panem CNLS 4 domini addidi sec. LXX Xt>ptOI) 6 quia om. b
murmoratis C 7 deceret CI 9 rephendat (re B. l. m. 1) C 12 accedite
(pr. e ex i) C, (di s. l. m. I) S 13 marmor C 14 mnrmnris d
15 exaodiuit CNLS mnrmor 01 17 coliandrum S 18 homineserrent
om. N; sed spatium sufifciens rel. 19 tale aliquid b 22 nobiscum
scripsi: nobis libri 23 hominis C 25 faciat mihi Sb
uestrarum, sicut dixit: secundum numerum animarum
uestrarum.
Et collegerunt illud mane mane: quomodo
puteos puteos, aceruos aceruos, sic dictum est: mane
mane.
Nullus uestrum egrediatur unusquisque
de loco suo die septimo: quod interpositum est: unusquisque,
potuit et non dici.
Non erat autem populo aqua bibere, id
est ad bibendum.
Et maledicebat populus ad Moysen: id
est maledictis agebat Moysen, hoc est maledicebant illi; nam
hoc in consequentibus ipse dixit: quid maledicitis mihi?
Et murmurabat populus ad Moysen dicentes.
Et uirgam, in qua percussisti flumen,
accipe in manu tua.in qua percussisti dixit pro eo,
quod dicimus de qua percussisti, et est ista locutio creberrima
in scripturis.
Et sumsit Iotor socer Moysi holocaustomata
et sacrificia deo: sumsit pro eo, quod
est obtulit. an forte sensus est, non locutio, ut ea sumsisse
intellegatur, quae Moyses obtulisset, quamquam Moyses non
legatur superius sacrificasse nec Aaron nec quisquam
Hebraeorum, qui educti sunt de terra Aegypti, sed tantum
15 Ib. 17, 3 17 Ib. 17, 5 21 Ib. 18, 12 LS tamen] autem LSbd 4 colligerunt NS quomodomane
om. b 5 puteus prim C 7 sec. cod. Alex. quisque b 8 loco]
loquo C quisque b 13 agent N agebant LSb 14 maledicis N
15 munnorabat C murmnranit d 17 nirga N qna C percnsisti N
19 dicemus N et s. I. m. 1 C - est ista] estis N ista] ita b
alocutio N 21 sumpsit LSb iothor NLSd iethor uel iethro b
olocaustomata 01 22 sumpsit NLBb 28 obtu.lit C 24 que C
obtulisse LSb 26 hebreorum (rum 8. I. m. 1) C
appellauerit illud: dominus meum refugium? istum
autem Iotor legimus sacerdotem fuisse Madiam, id est gentis
Madiam. mirum est autem, si eius aduentu coepit sacrificare
Moyses et non potius ipse Iotor, qui iam sacerdos erat.
Graue tibi uerbum hoc. subauditur "est\'".
Et demonstrabis illis uias, in quibus
ambulabunt in eis.
Uerbum autem graue referebant super
Moysen; sic enim habet graecus, quod latini interpretati
sunt: ad Moysen. illa sane locutione ipsa etiam cura significatur,
qua dictum est: super Moysen, uelut onus ei
significaretur inpositum. uerbum autem graue dictum
est pro quaestione graui. unde sequitur: omne autem
uerbum leue iudicabant ipsi.
Quod graecus habet:
aut adnominauero expressius dicitur: quod usitatius
"cognominauero" nonnulli interpretati sunt. sed
non habet necessariam significationem cognominauero;
propinquius autem dicitur cognominauero quam nominauero.
nam et hoc aliqui interpretes dixerunt.
Et ueniam ad te et benedicam te . cum
superius pluraliter loqueretur, facietis et immolabitis.
dicit: ueniam ad te, tamquam ipsi Israhel, id est populo.
Et hae iustificationes, quas adpones
16 Ib. 20, 24 22 Ib. 20, 24 25 Ib. 21, 1. 2 C 3 iothor NLSbd iethor b madii (m B. I. m. 1) C
madian bd gentes C 4 mazii C madian bd eius] ad eius b
aduentum Nb cepit C 5 et] ut C iothor NLSd iethor b
sacerdus C 8 amĮrųĮbulabant C 9 sec. cod. Alex. grauiue d
11 illa sane] illas ane (s add. m. 2) C sanae S ipse C 12 qua]
quia LSb bonus C 13 significetur LSb granae S om. b 15 leue
uerbum b iudicabant scripsi sec. LXX: iudicabunt libri 16 eponomason
CNLS siwovofiaCu>v b 18 interpati 81 20 propinquius-cognominauero
om. C 25 haec Nb om. C quam st adpones scripsi:
pones CN LSld ponas b
notanda locutio, quemadmodum, cum illud dictum est ad
Moysen, hoc est, hae sunt iustificationes, quas adpones
coram illis, tam ad ipsum populum cetera dicuntur
quam ad Moysen: si emeris seruum Hebraeum. non
enim hoc Moysi dictum est, sed, quod populo diceret, tantum
ipsi populo dicebat.
Pertundet ei dominus auriculam de
subula et seruiet ei in sempiternum uel in aeternum,
quod graecus habet:
scriptura multis locis dicit secundum hoc uerbum graecum
sempiternum" uel "aeternum U aeternum, ubi non intellegitur
illa aeternitas, secundum quam nobis aeterna promittitur uel
secundum quam a contrario igne aeterno mali cremabuntur!
neque enim seruus iste, qui uiuere in aeternum non posset,
posset seruire in aeternum; sed intellegitur "aeternum"
dictum, cuius temporis finis non est. aut certe aliquid hoc
sacramento significatur aeternum.
Dabo tibi locum, in quem fugiat ibi, qui occiderit.-