Per idem tempus Dulcitius tribunus et notarius hic erat
in Africa executor imperialium iussionum contra Donatistas
datarum. qui cum dedisset litteras ad Gaudentium Tamugadensem,
Donatistarum episcopum, unum illorum septem, quos
in nostram conlationem auctores suae defensionis elegerant,
exhortans eum ad unitatem catholicam et dissuadens incendium,
quo se ac suos cum ipsa in qua erat ecclesia consumere
minabatur, addens etiam, ut, si se iustos putarent, fugerent
potius secundum praeceptum domini Christi quam nefandis se
ignibus concremarent, rescripsit epistulas duas, unam breuem
festinante, ut asseruit, perlatore, aliam prolixam quasi plenius
diligentiusque respondens. has mihi supra memoratus tribunus
existimauit esse mittendas, ut eas potius ipse refellerem. quas
ambas uno libro redargui. qui cum in eiusdem Gaudenti peruenisset
manus, rescripsit, quod ei uisum est, ad me ipsum,
nulla ratione respondens, sed magis se nec respondere nec
tacuisse declarans. quod cum satis possit intellegenter legentibus
et nostra atque ipsius dicta conferentibus apparere, nolui
tamen sine rescripto relinquere, quidquid illud fuit. hinc factum
est, ut hi nostri ad illum duo libri essent.
Hoc opus sic incipit: Gaudentius, Donatistarum Tamugadensis
episcopus.