Verba Iob. cui ades uel quem adiuturus es?
cum indignans tamquam iniustitiae eorum putaret eos a deo
puniendos. uerum sibi ipse loquens se ipsum reuocat, ut deo
potius dimittat iudicium eorum, ne aut adesse deo uideatur
aut adiuuare eum uelle quasi inualidum ad cohercendos uel
corrigendos homines aut consilium dare, quid cum illis agat;
aut sequi eum. tamquam adsecuturus causam quare dolosos
homines esse et uiuere patiatur, cum superet omnem animam
quaerentem uirtute incomprehensibili; aut quasi adnuntiare
17 cf. I Cor. 1, 31 18 Iob 25, 5 20 Iob 26, 2 C 2 mundauit GTPCb 4 lucit S 5 praecipiat b
6 non alt. om. C utrum] uerum GPb 10 luna lucet TPCbd 15 subiungeturque
C secretissima b 16 ut caueat G coram hominibus
om. G 19 stille S ante] apud Pbd 20 addes C 21 si taniquam
G institiae P 22 ipse] ipsi b 23 aut om. G 24 aut om. C
coercendos bd 28 uirtutem incomprehensibilem G
cum aliquid enuntiat. numquid gigantes redigentur in
nihilo? non ergo mirandum, si istis deus parcit, quando
gigantes non redigit in nihilo. et ne diceretur: sed ad inferos
detrusi sunt. subiecit quia infernum uidet deus. et tamen eos
ibi ordinauit ubi esse meruerunt, sicut iustos siue nunc, sicut
sunt, siue postea, sicut erunt, quamuis numquam eos remoueat
a facie sua, quia omnia nuda sunt coram eo, ita ut proximos
gigantes etiam istos consolatores superbos accipias. subter
aquam et proximi eorum: an "subter aquam" subaudiendum
" tenentur " uel aliquid tale? et non est uelamen
perditioni: etiam perditio eum non latet. extendens
aquilonem super nihilum: potest aquilo diabolum significare
et terra peccatorem, quoniam et illi et illi inanis est
spes. suspendens terram super nihilum: in aerem.
ligans aquam in nubibus suis: propter obscuritatem
prophetiae. et non est scissa nubes sub eo: sub ueritate
quam habuit nubes, quae non scinditur scripturas intellegentibus;
non enim aduersaria dicuntur, sicuti putant non intellegentes.
qui tenet faciem solis: ne agnosceretur ab inpiis
sol iustitiae. et extendit super eum nubem suam:
carnem quam dominus suscepit. praeceptum circumdedit
super faciem aquae: populos. usque ad consummationem
lucis: huius uitae finem, hoc est finem saeculi, aut
quousque consummentur, id est perficiantur homines, quibus
26. 7 16 Iob 26, 8 17 Iob 26, 8 20 Iob 26, 9 21 Iob 26, 9
22 Iob 26, 10 23 Iob 26, 10 1 et TPCbd 3 nihilum Sbd Hier si quandofin. G 4 gigantS GTPb
nihilum TPCbd 6 sicut sunt om. C 7 eos nunquam Pbd 8 qui C
proximos] e proximo TPC de proximo b 9 subter aquam] sub terra
qua S 10 et] ad S 11 tenetur C 12 perditionis pr. b non
eum TC 14 illis fin. GTCb 15 spes om. C nihil S 16 aquam]
quam Hier 17 nubis S 19 aduersari P aduersa Cb 20 solii Hier
agnoscerent C 21 extendens Hier eam C 23 super om. C 25 consumentur
C id est] idem G perficiant G
autem lux in domino. columnae caeli contremuerunt
et obstupuerunt ab increpatione eius: quod contigit
Petro per Paulum. uirtute sua sedauit mare: placauit
saeculum, a quo persecutionem patiebatur ecclesia. unde
etiam columnas caeli contremuisse ab increpatione eius potest
hoc modo intellegi, ut robustissimi ecclesiae contremuerint
pro infirmis ab increpatione domini permittentis tentationes
persecutionis. columna enim clamat: quis infirmatur, et
ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non
uror? et prudentia eius uulneratus est cetus: uulneratum
dieit diabolum dolore, quo ei iusti non cedebant. et
claustra caeli metuunt eum: uel angeli uel qui acceperunt
claues regni caelorum. praecepto autem peremit draconem
desertorem: eundem dixit et cetum. sed nunc ostendit
quomodo sit uulneratus, cum praeceptum acceperunt qui ei
renuntiauerunt. ecce hae partes uiae eius: qua ad deum
uenitur. uirtutem autem tonitrus eius quis sciet,
quando faciet? tonitrum dicit euidentissimam uocem manifestationis
eius, aut illam forte uocem, quam dedit per filium
tonitrus: in principio erat uerbum et uerbum erat apud
deum et deus erat uerbum, ut sit ordo: quando faciet,
utrum quis sciet uirtutem tonitrus eius?