<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:stoa0028e.stoa001.opp-lat1:42</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:stoa0028e.stoa001.opp-lat1:42</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:stoa0028e.stoa001.opp-lat1"><div n="42" subtype="section" type="textpart"><p> Intus autem in pelago ipso ad milia XI est insula modica, <lb/>
            petra uiua, in qua pendent digiti molles ut carnei in modum <lb/>
            dactalorum, qui fundent unguentum, quod oleum petrinum <lb/>
            appellant, qui pro grande benedictione tollitur. Yas, quo portatur, <lb/>
            si impletus fuerit et uolueris reiterare ad tollendum,<lb n="5"/>
            iam non eum recipit nec tenet. In quo loco quanticumque <lb/>
            aegroti, maxime daemoniaci, pertingere potuerunt, omnes saluantur. <lb/>
            Quem tollentes pro benedictione non eum permittunt <lb/>
            integrum exire per Clisma, sed commiscitur cum oleo. Nam <lb/>
            si non adulteraretur, credo, quia ipsam uirtutem semper operaretur,<lb n="10"/>
            nam liquor ipsius unguenti tenet continuo per milia <lb/>
            duo. Odor quidem sulphureus. Qualisuis enim tempestas sit <lb/>
            maris, tamquam in stagnum infra liquore illo sic stat. Infra <lb/>
            ciuitatem ipsam Clisma intus in basilica uidimus locellos <lb/>
            ligneos sanctorum patrum heremitarum ultra decem et octo. <lb n="15"/>
            
</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>